Vijftien jaar na gouden lichting zijn volleyballers terug bij af

In 1996 won de Nederlandse volleybalploeg goud bij de Olympische Spelen in Atlanta. Vijftien jaar later zijn de ‘lange mannen’ afgezakt naar een bedenkelijk niveau. Hoe is dit mogelijk? Vier oud-bondscoaches over oorzaken en oplossingen.

Zo maar een mededeling in de laatste verschenen nieuwsbrief van de Nederlandse volleybalbond Nevobo: ‘Op 3 september speelt het Nederlands mannenvolleybalteam in Eindhoven tegen Roemenië voor een plek in het pre-Olympisch Kwalificatie Toernooi.’

Het pre-OKT? Roemenië? Dat is een wedstrijd in de kelder van het mondiale volleybal, met in feite nul uitzicht op deelname aan de Olympische Spelen, volgend jaar in Londen. Zo diep is de Europees kampioen (1997) en olympisch kampioen (1996) gezonken.

Mannenvolleybal stelt in Nederland weinig meer voor. De competitie is afgezakt naar een bedenkelijk niveau, internationals spelen in het buitenland veelal bij kleine clubteams en de nationale ploeg weet zich niet meer te plaatsen voor de Europese en wereldkampioenschappen.

De plek in de World League is vorig jaar vrijwillig opgegeven en in de Europa League haalt Nederland niet eens meer de finaleronde. Het Nederlandse mannenvolleybal is internationaal aan een vrije val bezig.

Deze week is het vijftien jaar geleden dat Nederland in een bloedstollende finale olympisch goud won bij de Spelen in Atlanta. Wie herinnert zich niet het beslissende punt, de ontlading, het ongeloof op het gezicht van bondscoach Joop Alberda en de uitzinnige vreugde van over elkaar rollende spelers. Met dank aan het ‘Bankrasmodel’. Onder leiding van toenmalig bondscoach Arie Selinger trokken de internationals zich terug uit de clubcompetitie om zich in de Amstelveense Bankrashal helemaal op de nationale ploeg te richten.

De olympische finale is zo memorabel dat het werd gekozen tot Sportmoment van de Eeuw. Een volleybalwedstrijd die meer tot de verbeelding sprak dan de Europese voetbaltitel in 1988, kom daar nu maar eens om.

Maar wat is er na Atlanta 1996 gebeurd? Hoe is het mogelijk dat de Nederlandse volleyballers zijn afgegleden naar de 29ste plaats op de wereldranglijst, nog achter landen als Egypte, Puerto Rico, Kameroen, Iran, Mexico, Algerije, Australië of de Dominicaanse Republiek.

    • Henk Stouwdam