Privacy is niet altijd heilig

Wie verstaat er beter de tijdgeest: de reclassering die taakgestraften op straat zichtbaar maakt met hesjes waarop de tekst ‘Werkt voor de samenleving’? Of het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) die inbraakslachtoffers met hoge boetes juist wil verbieden camerabeelden van de daders te laten zien?

Goed, helemaal eerlijk is deze vergelijking niet. Taakgestraften zijn onherroepelijk veroordeelde daders en op camerabeelden kunnen ook onschuldigen staan die bescherming verdienen. Die finesse is essentieel, maar valt weg in de beleving van de burger (en veel berichtgeving) die alle bewakingsbeelden over één kam scheert. En ieder gefilmd individu als crimineel beschouwt. Inderdaad, privacy mag geen schuilplaats voor onrecht zijn, zoals veel politieke reacties vandaag luiden.

Maar gisteren leek CBP-voorzitter Jacob Kohnstamm dat toch te beweren. Hij wil het gebruik van bewakingsbeelden op internet door burgers en bedrijven sterk indammen. Waarna het voorspelbare misverstand zich ontvouwde. Op zichzelf is zijn benadering juist. Beelden van beveiligingscamera’s zijn een opsporingsmiddel dat in handen van de autoriteiten thuishoort. Met grote regelmaat worden die in het kader van een opsporingsonderzoek ook gepubliceerd, met de vraag aan het publiek om hulp.

Dat middel wordt bot als iedere burger, bedrijf of belangenvereniging een eigen ‘Opsporing Verzocht’ op internet organiseert. Aan particuliere, digitale schavotten is geen behoefte. Het bevordert eigen richting, kan politieonderzoek hinderen, onschuldigen treffen en worden gebruikt als lobbyinstrument. Om tijd en aandacht van de politie wordt immers politiek hard geconcurreerd. Dat bleek gisteren en vandaag óók uit de afwijzende reacties van de verenigingen van huiseigenaren, pompstationhouders en andere midden- en kleinbedrijven.

De verleiding voor slachtoffers is inderdaad groot (en begrijpelijk) om beelden van evidente misdrijven te publiceren. Het is niet niks als je de schending van eigendom en privacy perfect gefilmd kunt terugzien. Het CBP doet er dan ook goed aan andere prioriteiten te kiezen om tegen op te treden dan deze. Dit zijn brave gesprekspartners uit de overlegpolder die niet met hoge boetes op het rechte pad hoeven te worden gebracht.

Er zijn juist andere beren op de weg, waartegen het CBP, terecht met hogere boetes, straks handhavend mag optreden. Wat te denken van Google dat 3,6 miljoen wifi-installaties in Nederland blijkt te hebben afgetapt. Of telecombedrijven die precies bijhouden wat klanten met hun internetbundel uitvoeren. Of adverteerders die heimelijk al het zoekgedrag op internet van burgers blijken te volgen. Werk genoeg.