Een gezond bootcamp

Nieuwerbrug aan den Rijn 29-7-2011 Lara Heij van Lekker Vel, zij organiseert kampen voor dikke kindertjes en is zelf arts van origine. Foto Floren van Olden

Deze zomer portretteert nrc.next mensen die werken voor de vakantie van anderen. Vandaag: de bootcampleider.

Champignons. Knoflook. Verse groenten. Kip. Vandaag staan er wraps op het menu bij het zomerkamp van Stichting Lekker Vel. Die zijn niet alleen eenvoudig te bereiden, ze zijn ook nog gezond. Dat is belangrijk, want het grootste deel van de dertien deelnemende kinderen aan het zesdaagse kamp lijdt aan overgewicht.

Het erf waarop de tot woonhuis omgebouwde boerderij ligt, is een speelplaats op zich. Braakliggend terrein, een half afgebroken schuur en bosjes om in te verstoppen. De boerderij ligt in het midden van het Groene Hart, in een klein dorp aan de Oude Rijn, ver weg van de harde buitenwereld – eens in de twee uur gaat de buurtbus, bemand door gepensioneerde vrijwilligers.

De deelnemers zijn niet in de buurt van de gebruikelijke prikkels die aanzetten tot overmatig en ongezond eten. Veel van hen worden gepest op school vanwege hun gewicht en zijn onzeker, vertelt oprichter van stichting Lekker Vel en arts Lara Heij (31). De manke zwerfkat, die hier en daar een plukje haar mist, personifieert de boodschap die Heij wil meegeven aan de kinderen: iedereen is welkom, hoe je er ook uitziet.

De bootcamps vinden alleen in de schoolvakanties plaats, waardoor de vakantieplannen van Heij deze zomer, net als de voorgaande vier jaren, op de lange baan moeten worden geschoven. Heij, die naast het coördineren van de zomerkampen dertig uur per week als arts in de zorg werkt, een koffiehuis in Leiden runt en vorig jaar moeder werd, neemt haar vakantiedagen op om bij Lekker Vel de zomerweken te coördineren.

Vandaag is de tweede dag van het kamp. De kinderen lopen nog wat onwennig over het erf. Ze aaien de paarden en rennen tussen de kampgebouwen achter een voetbal aan. Pas op woensdagavond, wanneer de kinderen met elkaar praten over hun eetproblemen, worden echte vriendschappen gesloten. Want dan wordt gehuild en getroost.

De dagen zijn lang en het programma intensief. Dat geldt zowel voor de kinderen als de zes begeleiders, een groep bestaande uit psychologen, theatermakers, voedingsdeskundigen en vrijwilligers. Naast de vele activiteiten voorbereiden en begeleiden moeten zij er namelijk op toezien dat de kinderen elkaar niet pesten. Want de schoolpleinwijsheid – wie pest wordt zelf geen slachtoffer – geldt ook hier. Heij: „Iedereen is dik, dus als je rood haar hebt ben je een gemakkelijk doelwit.”

Terwijl een deel van de begeleiding in de poppenhuisachtige keuken de lunch, wraps met kip, klaarmaakt, wordt in het naastgelegen collegezaaltje over de voedingspiramide verteld. De kinderen wordt geleerd dat je van zuivelproducten altijd de magere variant moet nemen, vlees in kleine porties moet eten en dat chocolade alleen ter beloning dient.

Na een intensief programma van zes dagen keren de kinderen onvermijdelijk terug naar de realiteit van de eigen leefomgeving. Sommigen zitten hier daarom volgend jaar weer. Anderen zie je met de jaren groeien, vertelt Heij. Zoals de jongen die zijn ouders nu op de vingers tikt als zij ongezonde boodschappen doen. De kinderen verlaten de boerderij ieder met iets minder bagage. Lichamelijk én geestelijk.

Dirk Wijnand de Jong en Hans Klis

    • Hans Klis
    • Dirk Wijnand de Jong