Kitty streek een poppenluier

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Serie Opnieuw, Kitty Delft

Gepensioneerd onderwijzeres op de basisschool Kitty van Vlaanderen-Groninger (66) streek in 1949 in de huiskamer op de Cameretten in Delft voor de camera van een professioneel fotograaf een poppenluier.

„Vijf jaar oud was ik. Mijn moeder was al ruim twee jaar dood: nieuwjaarsdag 1947 is zij gestorven. Mijn vader Lou heeft even geprobeerd mij alleen op te voeden, maar zijn werk op de kermis maakte dat onmogelijk. Net als zijn vader, mijn opa Joop Groninger, heeft hij zijn hele leven op de kermis gestaan; op zijn zeventigste had hij nog een klein tentje voor lootjestrekken. Hij begon als boniseur, werkte als clown en na de oorlog had hij lang een zogenaamde Tropical Show met bijvoorbeeld een geschminkte jongen achter tralies bij wie stond geschreven: ‘zojuist gearriveerd uit Afrika’. De zus van mijn moeder en haar man uit Delft werden mijn pleegouders. Ik herinner me een briefje van mijn vader: ‘Lieve Mien, dit wordt de eerste Moederdag voor jou. Ik hoop dat jullie gelukkig worden.’ Nadien noemde ik hem Daddy. En als Daddy dan langskwam waren er altijd grote cadeaus. Soms ging ik naar de kermis, of kwam hij met mijn verjaardag op school duur snoep uitdelen. Ik schaamde mij dan. Later begreep ik van klasgenoten dat ze jaloers waren: zo’n spannende vader. Maar ik wilde gewoon zijn. Iedereen wist over mijn thuissituatie, toch zweeg ik.

Die wens gewoon te worden gevonden zie ik terug in de foto. Daarin speelde mijn pleegmoeder Mien ook een rol. Zij gaf me dat tuttige vestje en zorgde voor de pijpenkrullen. Dat strijken vond ik leuk omdat Mien dat zo leuk vond. Volgens mij streek ik een poppenluier, maar het beeld was volledig geënsceneerd. Eens in de zoveel tijd liet Mien mij fotograferen door een professioneel fotograaf. Van het resultaat werd een ansichtkaart gemaakt die Daddy bij zich kon steken als hij op reis was: ieder jaar een nieuwe voor in zijn portefeuille. Dat is in dit geval niet gebeurd. De foto was wel een van de favorieten van mijn man. Hij overleed enige jaren geleden, maar hij keek er graag naar.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com