'Je krijgt vertrouwen zonder het te winnen'

De tijdelijke verlaging van de overdrachtsbelasting moet de huizenmarkt weer in beweging krijgen.

Deze zomerrubriek volgt mensen op de woningmarkt in Dordrecht, waar woningen gemiddeld 950 dagen te koop staan.

Wie: Stijn Wery (61)

Waar: Grotekerksplein 20

Wat: Is sinds 1986 notaris in Dordrecht, de ‘vergeten Mona Lisa’.

De lievelingsplek van notaris Stijn Wery is op de Leuvebrug. Niet in het midden, nee, een paar meter verder, aan het uiteinde. „Dan moet je hier gaan staan”, zegt hij. „Voor het uitzicht.”

Het is mooi. Aan de stadskant kijk je de Middeleeuwen in, naar het watertje tussen de Grote Kerk en de Voorstraat. Aan de andere kant varen vrachtboten over de Oude Maas, de stadsgrens. De notaris staart en zegt: „Het geluk van Zwijndrecht is dat het uitkijkt op Dordrecht.”

In beide steden houdt Wery samen met zijn compagnon Anca Goedegebuure kantoor. Het sjieke pand in Dordrecht is uit de tijd van raadspensionaris Johan de Witt, die in 1625 om de hoek werd geboren. Ook al zo mooi.

Eigenlijk is al die historische schoonheid behoorlijk frustrerend, vindt Wery. „Dordrecht is als een Mona Lisa die veel mensen over het hoofd zien”, zegt hij. De huizenmarkt is slechter dan in de regio. Een importprobleem, denkt de notaris. „Den Haag heeft zijn ambtenaren, Rotterdam zijn universiteit en haven. Dordrecht heeft alleen industrie. Ja, en een zeehaven. Je kunt vanaf hier zonder sluizen naar zee varen, wist je dat?”

Ook voor notarissen zijn het crisisjaren. Mensen blijven trouwen, scheiden en doodgaan, maar huizen zijn de motor van het kantoor, zegt Wery. „Mensen denken: ach, al die notarissen hebben een buffer. Dat is niet zo. Het ging heel goed tot in 1999 de tarieven zijn vrijgegeven. Sindsdien wordt hard op prijs geconcurreerd. Deze crisis komt bij ons harder aan dan die in de jaren tachtig.”

Aan de cijfers is het niet te zien. Landelijk is het aantal notarissen sinds 2007 licht gedaald van 1.507 naar 1.459. In de kring Dordrecht, die samenvalt met het arrondissement, is het aantal in die tijd gelijk gebleven: 34. In de stad Dordrecht zitten al jaren zeven notarissen. Hoe kan dat?

Notarissen zitten vast, zegt Wery. „Een ondernemer is flexibel. Die kan zijn boeltje pakken en opnieuw beginnen in Wassenaar. Notarissen die willen verhuizen, moeten eerst een ondernemingsplan voorleggen aan het Bureau Financieel Toezicht. Een hele papiermolen. Je hebt ook een verantwoordelijkheid voor de dossiers. Je kunt niet weg zonder geschikte opvolger.”

Personeel is er wel afgevloeid de laatste jaren. Bij de dertig grootste kantoren is het aantal kandidaat-notarissen met 31 gedaald tot 533. Wery is een beetje bang dat ook studenten straks afhaken. „Voor het geld moet je het niet doen en de ontslagleeftijd is verhoogd naar zeventig jaar. Dat is niet zo aantrekkelijk.”

Minder kandidaat-notarissen betekent minder bijdragen in het pensioenfonds en mogelijk minder pensioen. Wery weet niet of hij op zijn 65ste kan stoppen. Hij heeft op zijn pensioen ingeteerd. Maar langer doorwerken vindt hij niet erg. „Het is een geluk om notaris te zijn. Mensen geven je een groot vertrouwen zonder dat je het eerst hoeft te winnen.”

Notarissen zijn niet belangrijk, het werk wel, zegt hij. „Wij controleren of iemand écht huiseigenaar kan worden. Of de verkoper het huis mag verkopen, of er geen hypotheken of beslagen op rusten. Wij máken iemand ook echt eigenaar. Het verschil in tarieven zit in de service. Maar ja, notariële kwaliteiten zijn moeilijk te vermarkten.”

Eppo König