Ik beschouw Hans Klok als een colaflesje

Hans Klok (42) is ’s werelds snelste illusionist. Als zesjarige wist hij al dat hij beroemd wilde worden. Met zijn Houdini-trucs maakte hij ook naam in Las Vegas. Nu staat hij vijf weken lang in Carré met Circus Hurricane. „Hans Klok unplugged kan altijd nog, als ik zestig ben.”

Hans Klok

„Ik praat graag over mezelf in de derde persoon. Dat komt doordat ik Hans Klok als een colaflesje beschouw. Ik verkoop mezelf. En dat is niet makkelijk als je continu geïmiteerd wordt. In feite probeer ik het product Hans Klok te bewaken als ik zeg dat hij zus en zo doet. Die man met dat beachy kapsel moet herkenbaar blijven. Hij draagt een zware verantwoordelijkheid op zijn schouders. In een show met veertig mensen is Hans Klok als enige onvervangbaar. Dat kan Danny de Munk niet zeggen. Als hij ziek wordt tijdens een musical is er altijd nog een stand-in.”

Homo

„Ik ben geen uitgesproken homo, zoals Albert Mol en Jos Brink dat waren. Ik ga niet de barricaden op voor gelijke rechten. Maar ik zal mijn geaardheid niet snel verbergen. Nou ja, op die ene keer na dan, in het programma van de Amerikaanse radiopresentator Howard Stern. Hij vroeg op de man af of ik homo ben. Ik zei ‘nee’, want er stond veel op het spel. Ik zat in een miljoenenproductie met Pamela Anderson in Las Vegas. Conservatief Amerika zat voor mijn gevoel niet op zo’n bekentenis te wachten. En Howard Stern kan een carrière maken of breken. Hij is een soort Paul de Leeuw en Giel Beelen ineen, vermenigvuldigd met duizend.

„Mijn shows trekken een gay publiek aan, maar dat is vooral vanwege de glitter en glamour. In wezen is mijn imago erg hetero. Mensen zien mij als een glamour boy, iemand die zich graag met mooie vrouwen omringt. Toch weet ik dat jonge homo’s mij vaak als een rolmodel beschouwen. Ze kunnen zich met mij identificeren omdat ik geen uitgesproken nicht ben. Zo van: ‘Hans Klok is ook homo, die is toch ook normaal?’

„Ik weet dat er landen zijn waar homo’s ter dood veroordeeld worden. In Nederland is homoseksualiteit geen issue, al geef ik toe dat ik één keer om die reden in elkaar ben geslagen. Overigens wil ik daarmee niet zeggen dat ik zelf een heilig boontje ben. Toen ik vorige week hoorde dat een Noorse gek 68 kinderen had vermoord, wist ik meteen wat voor straf hij moest krijgen. Met de kaasschaaf zijn huid verwijderen, dat leek mij wel wat. Lekker langzaam, zodat het flink pijn doet. Ook in mij schuilt kennelijk een monster.”

Prummeltje

„Mijn moeder noemde mij vroeger Prummeltje. Of dan zei ze: ‘Hans is weer aan het prummelen.’ Dingen aan het maken. Vanaf mijn tiende deed ik alles zelf: solderen, figuurzagen, timmeren. Ik was een verwoed goochelaar en ik wilde voorkomen dat kinderen doorhadden hoe mijn trucs in elkaar zaten. Met wat verfraaiing hier en daar kom je een heel eind. En met de hulp van mijn vader kreeg ik alles voor elkaar. We kochten samen overhemden bij C&A, manchetknopen bij Tip de Bruin op de Nieuwendijk, lakschoenen op de Dappermarkt. Dat zijn dierbare herinneringen.”

Le Magnifique

„De nachtclub waar ik mijn eerste optreden gaf. Niet in het grote Amsterdam, maar in Apeldoorn. Ik was zeventien, wilde professioneel goochelaar worden. En Henk ten Cate, eigenaar van Le Magnifique, durfde het met mij aan. Ik zie mezelf daar nog op het toneel staan: rood pluche, voordoek. Ik had een act met witte duiven, vuur en een zwevende bal. Ervoor en erna traden stripteasedanseressen op. Het had allemaal een hoog Fellini-gehalte.

„Mijn buurmeisje had het kostuum ontworpen, mijn vader had de goocheltafel gemaakt. Na afloop van de voorstelling fietste ik naar een hotelletje in de buurt. Ik was apetrots, voelde mij een echte artiest. Ik weet nog dat mijn vader mij met de auto bracht. Toen mijn moeder vroeg hoe het was gegaan, antwoordde hij: ‘Nou, Hans had in ieder geval het mooiste kostuum.’ Ja, vind je het gek? De dames droegen alleen een paar veren.”

Bette Davis

„Edith, Edith, it has been soooooo long. Ken je die film, Dead Ringer? Davis speelt een tweeling: Edith en Margaret. De ene zus is goed, de andere bloedje gemeen. Op het eind vermoordt de goede zus de slechte en neemt haar plaats in. Als het uitkomt, krijgt zij de elektrische stoel. Ik was bang voor de horrorkant van Davis, maar bewonderde haar ook. Wat een actrice. Wat een over-acting! Als artiest heb ik daar veel van geleerd. Vertraagd knipperen met de ogen geeft een nostalgisch gevoel. Vooral op tv komt dat goed over. Tegenwoordig kan ik niet naar Bette kijken zonder dat ik daar verdrietig van word. Die vrouw zat zó goed in haar rol – tijdens interviews liep zij kwaad weg, puur omdat dat van haar verwacht werd – dat zij aan haar eigen image ten onder lijkt te zijn gegaan.”

Roem

„Ik vind het nog steeds gek als mensen ‘Hee, Hans’ roepen als ik een winkel binnen loop. Roem went nooit. Ik ben blij dat ik Hans Klok ben, maar bekend zijn is geen doel op zich. Misschien ben ik daar te serieus voor: illusionisme is voor mij een ambacht. ‘Ik ben een sporter’, heb ik wel eens tegen een vriend gezegd. Als ik optreed, ben ik daar de hele dag mee bezig. Als een bokser voor een bokswedstrijd: oefenen, oefenen, oefenen. De Muhammad Ali van het amusement, ja. En wat nou zo leuk is: Ali ging graag naar goocheloptredens voordat hij de ziekte van Parkinson kreeg.”

God

„Ik geloof in God. En ik geloof ook dat God het beste met mij voor heeft. Ik ga niet naar de kerk. Heb weinig met rituelen. Maar ik bid wel elke dag. Bidden geeft mij kracht en maakt dat ik mijn zegeningen blijf tellen. Ik denk veel na over het leven, maar ook over wat er daarna gebeurt. Wát er gebeurt, weet niemand, maar dát er wat gebeurt, lijkt mij duidelijk. Ik weet nog goed dat ik in de week na het overlijden van mijn vader een hand op mijn voorhoofd voelde. Ik lag nog half te slapen toen het gebeurde. Dacht dat ik droomde. Toen begon het te dagen: pappa neemt afscheid. Door dat soort ervaringen ben ik het leven na de dood als avontuur gaan zien. Waar kom je terecht? Het heeft wel iets spannends.”

4 maart 2002

„De dag dat mijn vader overleed. Hij kreeg een zware hersenbloeding, raakte in coma en stierf tien dagen later. Een drama, want mijn vader was mijn beste vriend. We deden alles samen, hij was mijn voorbeeld en inspirator. ‘Je moet durven investeren’, zei hij als ik weer eens twijfelde. En hij hielp mij al mijn acts te bouwen.

„Twee weken na zijn dood begon mijn samenwerking met de Efteling. Zeven dagen per week, vijf shows per dag, zeven maanden lang. Ik kon er niet onderuit, want ik zat in de schulden. Met geld ben ik geen tovenaar, ik geef de laatste piek aan mijn ambacht uit. Door al die drukte heb ik de dood van mijn vader helaas niet goed kunnen verwerken. De strandwandelingen schoten erbij in.”

Pamela

„Pamela Anderson is een fantastische vrouw. Professioneel. Slim. Als geen ander weet zij zichzelf te verkopen. ‘Give me a minute’, zei ze toen ze na een korte onderbreking terugkeerde voor onze show. [The Beauty of Magic, waarin sekssymbool Anderson als assistente van Klok optrad.] It takes a while for a mother to become a hooker. We hebben heel wat gefeest, Pamela en ik. Ook als dat niet verantwoord was. De nacht voor ons optreden in Good Morning America belandden wij in hetzelfde hotelbed. We zouden alleen dineren, maar van het restaurant kwamen we in een club terecht. Ik deed om drie uur het licht uit. Om vijf uur werden wij in de studio verwacht.”

Circus Hurricane

„Na het succes van mijn show Hurricane wilde ik uitpakken. Het resultaat is Circus Hurricane, lekker over de top. Met het grote ballet en de internationale circusacts is het zeker geen Hans Klok unplugged geworden. Maar dat kan altijd nog, als ik zestig ben.”