Iraanse bioscopen als klankbord

Screenshot van de Iraanse film Nader en Simin

In NRC Handelsblad schreef correspondent Thomas Erdbrink gisteren dat de discussie in Iran zich naar de bioscoop verplaatst. Twee films, “de een vóór het regime, de ander kritisch, wedijveren in Iran om de steun van het publiek”, schrijft hij.

In het artikel (te lezen in de digitale editie) stelt Erdbrink dat de twee films een graadmeter zijn geworden in de populariteitswedstrijd tussen aanhangers en tegenstanders van het regime.

De eerste film is geregisseerd door een aanhanger van het regime, Masoud Dehnamaki. In de film, Ekhrajiha 3 (verschoppelingen), worden de tegenstanders van president Ahmadinejad belachelijk gemaakt. Erdbink:

De film gaat over een groep oorlogsveteranen die de roem die ze aan het front hebben vergaard, proberen om te zetten in politieke munt. Twee van de meest ambitieuze kandidaten liegen, bedriegen en organiseren zelfs illegale dansfeesten om het hart van de jeugd te winnen.

Hoewel nergens in Ekhrajiha 3 de twee hoofdpersonen bij hun echte naam worden genoemd, menen activisten dat de karakters gebaseerd zijn op presidentskandidaten Mir Hossein Mousavi en Mehdi Karroubi. Regisseur Dehnamaki ontkent dit.

http://www.youtube.com/watch?v=kFn60iuRdw8

De andere film, Jodaeye Nader Az Simin (Nader en Simin, een verwijdering) laat zien hoe gecompliceerd het leven van Teherans invloedrijke middenklasse is geworden, die grotendeels de oppositie steunt. Erdbrink:

Voor degenen die in 2009 tegen de regering demonstreerden, is de film een weergave van de dagelijkse leugentjes waaraan ze zich moeten bezondigen om de klemmende traditionele regels en wetten te overleven.

Nader en Simin heeft verscheidene internationale prijzen gewonnen, waaronder de hoogste onderscheiding bij de filmfestivals van Berlijn, Sydney en Moskou. Critici beschuldigen regisseur Farhadi ervan een duister beeld van de samenleving te schetsen. Tijdens de opnames voor de film werden zijn vergunningen tijdelijk ingetrokken door het ministerie van Cultuur en Islamitische Leiding. Desondanks won de film in eigen land de hoogste filmprijs, de gouden Simorg.

De film is vanaf 1 augustus in Nederland te zien.