Fijn speculeren over dure villa's

Het duurste huis in Shanghai is een protspaleis van 23 miljoen euro, verscholen tussen de bossen, golfvelden en hekken van de Sheshan Shimao Countryclub in het zuidwesten van de stad. De identiteit en nationaliteit van de koper, die in 2009 dit recordbedrag betaalde voor de ‘Franse Rivièravilla’, is onbekend.

Projectontwikkelaar Shimao heeft tot nu geweigerd de identiteit van de eigenaar bekend te maken en heeft alle informatie over deze en vergelijkbare villa’s van de website gehaald. De Shanghaise krant Orientaals Ochtendblad denkt dat de nieuwe eigenaar een Chinese onroerendgoedmagnaat is.

Onmiddellijk na de onthulling over de hoogte van de koopsom kondigde het communistische stadsbestuur opnieuw maatregelen aan om een einde te maken aan de voordurende prijsstijgingen van onroerend goed. Al een jaar of tien stijgen de prijzen per vierkante meter met rond de 2 tot 3 procent per maand en worden appartementen, huizen en villa’s gebruikt om te speculeren. Met prijsstijgingen van meer dan 30 procent per jaar niet verwonderlijk, ook niet omdat de beurs van Shanghai een casino is.

De onroerendgoedmarkt is zonder twijfel het meest besproken onderwerp in Shanghai, ook in de media. In verhouding tot de gemiddelde inkomens (rond de 4.000 euro per jaar) zijn de gemiddelde onroerendgoedprijzen (2.300 euro per vierkante meter) in Shanghai hoger dan Londen en New York. Wie in de stad een eigen appartement of huis heeft, heet rijk te zijn.

Hoogopgeleide jongeren met goede banen kunnen alleen maar dromen van een eigen appartement en zijn vaak gedwongen of bij ouders in te trekken of in de nieuwe, verre buitenwijken te kopen. Voor gemiddelde families (man, vrouw, kind) is een eigen huis alleen bereikbaar met twee of liever nog drie of vier inkomens. Voor ouderen met doorsnee inkomens en pensioentjes van de staat is een eigen huis onbereikbaar en daarom wonen zij in gesubsidieerde, sociale woningbouw.

Voor de 8 miljoen arbeidsmigranten in Shanghai is een eigen huis onbereikbaar, omdat zij niet over een Shanghaise geboorte- en familieregistratiekaart beschikken. Om die reden komen zij ook niet in aanmerking voor huur- en koopsubsidies.