Roodkapje als stoere superheldin

Superkapje en de Turbo-Oma’s. Regie: Mike Disa. In: 24 bioscopen. ***

De animatie is simpel en cartoonesk en het uitgangspunt misschien een beetje voor de hand liggend. Roodkapje is een stoere heldin die over superkrachten beschikt; grootmoeder uit het sprookje is getransformeerd tot een stoere grijze dame. Ze krijgen hulp van de grote boze wolf, die in deze variant vooral de grote sukkelige wolf is. Maar Superkapje en de Turbo-Oma’s, een laat vervolg op een film uit 2006 met dezelfde ingrediënten (maar nu in 3D), straalt wel veel plezier uit en heeft een aangenaam vleugje anarchie; het verhaal kan voortdurend alle kanten op gaan en doet dat ook met verve.

Roodkapje strijdt tegen de boze heks Verushka, die Hans en Grietje heeft ontvoerd en uit is op een geheim recept waarmee ze zoveel krachten kan verzamelen dat ze de wereld kan domineren. Maar een verband tussen de scènes is er eigenlijk nauwelijks, de film is meer een aaneenrijging van ieder voor zich goed gelukte, opzwepende scènes.

Superkapje en de Turbo-Oma’s, afkomstig van de Amerikaanse Weinstein Studios, heeft weliswaar niet de kwaliteit van de films van Disney of Pixar, maar geeft ook geen blijk van pretenties in die richting. En het is goed om nu eens een klein meisje en een hoogbejaarde te zien, die niet voor vervaarlijke superspinnen, woeste reuzen en wat zich verder zoal aan slechteriken aandient, uit de weg gaan.