Gebroken

39 weken ver is mijn vriendin nu. Al valt haar buik onder de iets te groot gekochte mantel niet direct op. Ergens tussen de ontbijtkoek en de koffiepads gebeurt het; ineens grijpt ze me vast en zie ik een steeds groter wordende plas water tussen onze schoenen verschijnen. De jongen die druk bezig is om potten jam te spiegelen, komt haastig aangelopen. „Het is oké”, zeg ik, „haar water is gebroken.”

„Geen probleem”, reageert de jongen onverstoorbaar, „ik haal wel even een nieuwe.”

René van der Kroon

U kunt zelf een ikje inzenden via nrc.nl/ik.