Het hondenpension

Katwijk 21-7-2011 Uit de serie voor Next in de stijl van August Sander, Inge van de Hondenopvang Lobbes. Foto Floren van Olden

Deze zomer portretteert nrc.next mensen die werken voor de vakantie van anderen. Vandaag: het hondenpension.

Niet aanraken, geen aandacht geven. Zo bewaart eigenaar Inge van Velthuijsen (34) de orde in hondendagverblijf Lobbes. Die gedragscode geldt ook voor bezoekers, anders wordt de status quo verstoord. Liever laat ze helemaal geen bezoekers toe, het zorgt voor onrust. Nu de zomer is begonnen, is het al druk genoeg.

Het pand, een monumentale kazerne bij het voormalige militaire vliegveld in Valkenburg, ziet eruit als een kleuterschool. Tientallen honden rennen door een smalle wandelgang vol dierenschilderijtjes. De stille bel kan niet voorkomen dat de dieren de nieuwkomers begroeten.

Niet aanraken, geen aandacht geven. Een deel van de honden keert terug naar buiten, anderen druipen af naar de roze en mintgroene hondenhuiskamers aan weerszijden van de wandelgang. Gelukkig, de onrust valt mee.

De wekker ging vanochtend voor Van Velthuijsen al om zes uur. De dag begint met het wegdweilen van haren. Echtgenoot Jeroen (37) blijft een uurtje langer liggen. Hij werkt als deeltijd beveiliger bij het onderzoekscentrum van ruimtevaartorganisatie ESA in Noordwijk en helpt in de zomer mee waar hij kan.

De werkwijze van Lobbes doet denken aan die van de Amerikaanse televisiehondenfluisteraar Cesar Milan. Doordat de honden vrij rondlopen, kunnen ze zelf een sterke en stabiele roedel vormen. De dieren kennen hun plek en weten dat Van Velthuijsen de roedelleider is. Maar dat betekent wel dat ze altijd aanwezig moet zijn.

Om die reden en omdat door de vakantie meer baasjes richting de costa trekken minus huisdier, zit er voor Van Velthuijsen en haar man geen vakantie in. Ze kunnen de verantwoordelijkheid over de honden niet zomaar afschuiven op een ander.

Het verblijf draait op twee vaste medewerkers, drie vrijwilligers, haar moeder en zijzelf. Morgen verwacht het pension tien extra gasten. De komende weken groeit het totale aantal honden dat hier overnacht tot ongeveer zestig.

Al om zeven uur arriveren de eerste baasjes met hun honden voor het dagverblijf. Eenmaal binnen opent Van Velthuijsen het hek naar het grootste speelveld. Een voor een, volgens de volgorde in de roedel, laat ze de honden door. Op het veld rennen de crèchehonden achter laagvliegende zwaluwen aan of graven kuilen in het grasperk. Van Velthuijsen lijkt even te ontspannen.

Na het speeluur krijgen de honden te eten. De leiders van de roedel krijgen het eerst. Een bouvier, een nieuwkomer, wordt weggeduwd door Van Velthuijsen. Die moet zijn plek nog leren kennen. Lobbes is een bootcamp voor door hun baasjes verwende honden.

Hoewel het zelden gebeurt, moet Van Velthuijsen ook ’s nachts haar bed uit om huilers tot bedaren te brengen. Maar gelukkig zijn de meeste honden ’s avonds helemaal afgepeigerd.

Een deel van de honden wordt thuis maar weinig uitgelaten. Soms wordt de hond alleen even de tuin ingestuurd voor een sanitaire stop. „Die eigenaren krijgen als ze terug van vakantie komen een uitgeputte hond terug”, zegt Van Velthuijsen. „Die moeten soms wel een week bijslapen.”

Dirk Wijnand de Jong en Hans Klis