Volgend jaar toch het parcours maar verkennen

Andy en Fränk Schleck waren naar de Tour gekomen voor de zege, maar eindigden als tweede en derde.

Een matige tijdrit kostte Andy uiteindelijk de gele trui.

Voor het eerst in de geschiedenis van de Tour de France stonden gisteren twee broers op het podium in Parijs. Maar op de hoogste trede, tussen nummer twee Andy en nummer drie Fränk Schleck in, stond de Australiër Cadel Evans te glunderen. De uiterst nauwkeurig voorbereide greep van de Luxemburgse wielerfamilie Schleck naar de macht in het peloton was halverwege de Ronde van Frankrijk spaak gelopen.

De Schlecks waren naar Frankrijk gekomen om de Tour te winnen. Wie van de twee, dat maakte niet uit, zeiden ze vooraf. Andy Schleck, de meest getalenteerde van de broers, leek de grootste kanshebber. De afgelopen twee jaar was hij als tweede geëindigd in de Ronde van Frankrijk, achter de Spanjaard Alberto Contador. En juist Contador was dit jaar niet in goeden doen. De Spaanse renner had al gepiekt in de Giro, omdat het lang onzeker was of hij wel mocht starten in Frankrijk na de vondst van een uiterst minieme hoeveelheid van het spiergroeimiddel clenbuterol in zijn bloed tijdens de Tour de France van vorig jaar.

De broertjes Schleck hadden dit jaar ook de beste ploeg van het peloton meegenomen naar Frankrijk. Ze hadden hun teamgenoten zelf uitgekozen, nadat ze vorig jaar uit het team van oud-Tourwinnaar Bjarne Riis waren gestapt en een eigen team waren begonnen. Vader Johnny Schleck, die in de jaren zeventig zelf de Tour reed, had zijn jachtvriend en vastgoedmagnaat Flavio Becca bereid gevonden om miljoenen te investeren in een wielerteam voor zijn zoons.

Na de breuk met Riis namen de Schlecks bijna zijn hele ploeg mee: ploegleider Kim Andersen en toprenners als Fabian Cancellara, Stuart O’Grady en Jens Voigt maakten de overstap naar Team Schleck, dat officieel de naam Team Leopard-Trek kreeg. Het budget van de ploeg wordt geschat op twintig miljoen euro.

In de tumultueuze eerste Tourweek ontliepen de Schlecks de vele valpartijen, in tegenstelling tot klassementsrenners als Alberto Contador, Robert Gesink, Bradley Wiggins en Janez Brajkovic – die uitvielen of geblesseerd raakten. Volgens de Nederlander Joost Posthuma, ploeggenoot van de Schlecks, kwam dat door de sterkte van zijn team. „Voor een deel is het natuurlijk geluk”, zei Posthuma zaterdag na zijn tijdrit in Grenoble. „Maar wij hebben met minimaal vier of vijf man om Andy en Fränk heen gereden, vooraan in het peloton. Daarmee kun je problemen voorkomen.”

Nadat Andy op de rustdag had verklaard dat hij zijn broer als voornaamste concurrent voor de eindzege beschouwde, verliepen ook de Pyreneeënetappes voorspoedig voor de Luxemburgers. Fränk Schleck veroverde in de rit naar Luz Ardiden de tweede plaats in het algemeen klassement en Andy won tijd op Contador.

In de derde Tourweek ging het echter mis. In de laatste kilometers van de bergetappe naar Gap opende Contador de aanval op de beklimming van de Col de Manse. Cadel Evans kon de Spanjaard volgen, de Schlecks niet. In de gevaarlijke afdaling van La Rochette liepen Fränk (20 seconden) en vooral Andy (1.09 minuut) nog meer achterstand op. De afdaling boezemde Andy angst in, had hij vooraf al gezegd. Tijdens een trainingskamp in de Alpen was hij speciaal al een aantal keer naar beneden gereden.

Vader Johnny Schleck zei zaterdag in de Franse sportkrant L’Equipe dat zijn zoons ook zwaar aangeslagen waren nadat hun Belgische ploeggenoot Wouter Weylandt dit voorjaar om het leven was gekomen in een afdaling tijdens de Ronde van Italië. „Diezelfde avond zei Andy tegen mij: ‘Ik neem nooit meer risico’s, ik doe dit vak niet om zo te eindigen’.” Toen op de afdaling van La Rochette de Franse renner Anthony Roux vlak voor Andy Schleck onderuit schoof op het gladde wegdek, sloeg de angst toe. „Hij was bang en blokkeerde”, legde zijn vader uit.

Twee dagen later sloegen de Schlecks en hun ploeg echter terug. In de zware bergetappe naar de Galibier sprong Andy op zestig kilometer van de finish weg uit het peloton. Zijn vooruitgestuurde ploeggenoten Joost Posthuma en Maxime Montfort brachten hem vervolgens naar de voet van de Galibier, waar hij als eerste bovenkwam. „Wielergeschiedenis”, verklaarde vijfvoudig Tourwinnaar Eddy Merckx.

Ook Posthuma is nog steeds enthousiast over de prestatie van zijn kopman. „In alle ploegbussen worden ’s ochtends plannen gesmeed. Dat van ons slaagde.” En dat maakte indruk, vertelt Posthuma. De Spaanse klassementsrenner Samuel Sanchez kwam hen speciaal feliciteren. En zelfs Riis, van wie de Schlecks vorig jaar met ruzie afscheid hadden genomen, stak zijn duim op.

In de laatste bergetappe naar Alpe d’Huez veroverde Andy Schleck de gele trui op de Fransman Thomas Voeckler. Maar Evans, die op de Galibier het tijdverlies beperkt had gehouden, kreeg hij niet uit zijn wiel.

In de slottijdrit verloor Andy Schleck vervolgens de gele trui. Zijn hele jaar had om de Tour gedraaid, maar anders dan Evans had hij het parcours in Grenoble niet vooraf verkend. Dat al snel duidelijk werd dat Evans aan de winnende hand was, ontging hem ook. Andy Schleck, die net als Fränk niet bekendstaat om zijn goede tijdrit, had zijn ploegleiders gevraagd de doorkomsttijden van Evans te verzwijgen. Maar toen hij over de finish kwam en zwijgend omhelsd werd door zijn broer, wist hij genoeg. Ze hadden de Tour verloren. „Ik kom volgend jaar terug en dan win ik. Ik ben ook pas 26”, zei Andy niet veel later.