In de wachtkamer van de dood

In de rubriek ‘Het laatste woord’ praten mensen over hun laatste levensfase.

Daaronder staat wekelijks een necrologie van een niet per se bekende persoon.

Woorden schieten tekort. Inderdaad, cliché. Maar soms is het beter een verhaal zonder woorden te vertellen.

Fotograaf Karen Vlieger zit ‘in de wachtkamer van de dood’. Het is de naam van een expositie die zij in Den Haag heeft ingericht.

Trefwoorden: lymfeklierkanker, tumoren in borst en ogen. De eerste behandelperiode, voorjaar 2008 begonnen, duurde 466 dagen. En dan, 16 juni 2010: barstende hoofdpijn, spraakuitval, diagnose hersentumor; 20 juni: 40-ste verjaardag; 21 juni, medische vraag: ben je klaar voor de volgende fase van behandelingen?

Karen Vlieger stelde een tegenvraag: hoeveel langer zou ik daardoor kunnen leven? Het antwoord kwam in de vorm van statistiek. Bij reguliere behandeling weet één op de tien patiënten er nog een jaar uit te slepen, de negen anderen overlijden eerder. Ze kon meedoen aan een nieuwe, nog experimentele methode. Betere kans? Wellicht. Maar dan toch nog steeds: hooguit een jaar.

Ze zei: nee. Ze koos voor ‘kwaliteitvan leven’ en laatste maanden met zo min mogelijk medische molen. Haar veertiende maand sinds die dag is deze week ingegaan.

Tekst Gijsbert van Es

Foto’s Karen Vlieger

De fotoexpositie van Karen Vlieger is tot en met 2 augustus te zien in de Haagse Kunstkring, Denneweg 64. In september exposeert zij in Galerie Lichtzone in Groningen tijdens het fotofestival Noorderlicht. Reacties: laatstewoord@nrc.nl.Twitter: #hetlaatstewoord