Door de mazen van de muur

Israël trok in 2003 een afscheiding op om zich af te schermen van de Palestijnen. Op de Westelijke Jordaanoever proberen de inwoners er mee te leven. Drie wandelingen door een muur die potdicht zou moeten zijn.

In 2003 begon Israël aan de bouw van de zevenhonderd kilometer lange afscheiding langs en op de bezette Westelijke Jordaanoever. Verhitte debatten waren het gevolg. Maar nu de barrière er staat en voltooid wordt, is de aandacht van de wereld verslapt. Israël heeft geen plannen om de muur weg te halen, al werd het project destijds verdedigd met het argument dat het om een tijdelijke oplossing ging.

Er zijn dorpen waar Palestijnen elke week opnieuw demonstreren. Soms slagen ze erin het traject van de muur in hun voordeel te verleggen, zoals in juni nog gebeurde in het dorp Bil’in. Maar de meeste Palestijnen accepteren de muur als een gegeven en ze proberen ermee te leven.

De Israëlische regering mag het ontkennen, maar de muur is niet potdicht. Ongeveer 20.000 Palestijnen hebben een vergunning om in Israël te werken. Volgens schattingen van de Israëlische grenspolitie steken nog eens 25.000 Palestijnen illegaal de muur over. Sommigen komen bidden in de Al Aqsa moskee. Een enkeling is homoseksueel en wil uitgaan in Tel Aviv. Veruit de meeste Palestijnen zoeken werk. Door de mazen van de muur.