Kind kan de puree doen

Winter was het, de feestdagen nakend. Deze krant viel culinairen koud op hun dak, de dag voor Sinterklaas. Met een artikel waarin werd beweerd: aardappelpuree uit een pakje is de mensheid een zegen. Woede uit de hoge keuken was de schrijfster van het stuk haar deel. Kom niet aan puree. Het is zonder hulp van de levensmiddelenindustrie al moeilijk genoeg om je weg te vinden tussen regels en culinaire geboden. De strenge stampers zijn nu een minderheid. De knijpers lijken het te winnen. Maar de Hoekse en Kabeljauwse twisten, ook gevoerd op internet, zijn nog niet voorbij. Tussen culi’s die zweren bij gestampte aardappelpuree en voorstanders van een pureeknijper.

Onzinnige strijd. Stampen en knijpen, maar ook prakken, het geeft allemaal smakelijk resultaat. Of het uit een pakje lekker is weet ik nog niet, maar, sensatie, pakjespuree per portie, dus per persoon, kost nog geen 9 eurocent.

Gestampte aardappelpuree kan wat grover zijn. Maar tussen de tientallen pureecorrespondenten op internet gruwelt een dame alleen al bij het idee van klontjes aardappel. Een knijper maakt altijd gladde puree. En iedereen is het erover eens dat geen enkele elektrische machine fatsoenlijk puree kan maken, hooguit behangplaksel. Maar niemand wist dat knijpen zwaar werk is. Ik ook niet. Tot een Amerikaan me werk uit handen nam. Een Amerikaanse onderneming in keukengereedschapjes die Chef’n heet, laat in China een nieuwe pureeknijper maken die lichter knijpt. Hoeveel lichter? Het staat op een plakkertje op de knijper: 65 procent. Of het klopt is met blote handen niet vast te stellen. Hij knijpt prima. Maar voor nameten zou ik hem moeten opsturen naar een werktuigbouwkundige die kan rekenen, samen met mijn zware knijper waarvan ik niet eerder besefte dat hij zwaar kneep.

Men ziet op slag een belangrijk verschil. De stelen van de Amerikaan zijn langer. De hefboom, gemeten tussen het begin van de stelen en het scharnierpunt van de stalen knijper, van de meest verkochte pureeknijper in kookwinkels is 23 centimeter. De hefboom van de Amerikaan is 30 centimeter lang maar heeft daarbij ook nog houvast aan een tandrad dat het persen aanzienlijk verlicht. Hij is veel sterker. Geschikt ook om bouillon uit garnalenkoppen en kippenkarkassen te persen.

En ijs. De importeurs, gebroeders Kessler in Mijdrecht (www.kessler.nl) vertellen over spaghetti-ijs dat vooral in Duitsland een rage zou zijn. De beker met gaatjes van de pureeknijper kan los en dat maakt het makkelijker om hem in de vriezer te doen. Is hij ijskoud dan kan er ijs in dat er net als een aardappel uitgeperst wordt. IJs in spaghettidunne sliertjes.

De krachtpatser kost 40 euro. Tien keer zoveel als een stamper van Brabantia waar je zelf sterk voor moet zijn.