Het akkoord Doel 3 Versterk de eurozone

Wat is er besloten?

Het tijdelijke noodfonds EFSF en het permanente fonds ESM (vanaf 2013 in bedrijf) krijgen nieuwe bevoegdheden. De fondsen moeten landen ook preventief kunnen bijstaan door flexibele leningen te verstrekken. Nu kunnen ze alleen landen helpen die al diep in de problemen zitten. De fondsen moeten ook de gelegenheid hebben te lenen aan banken met problemen. Het EFSF en het ESM krijgen verder de bevoegdheid obligaties op te kopen om de rust op financiële markten te bewaren. Tot nu toe deed de Europese Centrale Bank dit.

Waar zat de pijn?

Meer bevoegdheden voor de Europese noodfondsen betekent meer macht voor Europa. De Franse president Sarkozy repte al eerder over een ‘gouvernement économique européen’. Gisteren zei hij dat de fondsen een soort Europees Monetair Fonds moeten worden. Niet alle regeringen, waaronder die van Nederland, waren onmiddellijk bereid meer macht aan Europa af te staan.

Wat betekent dit besluit?

Maatregelen tegen besmettingsgevaar waren noodzakelijk om banken te laten meedoen. Zonder de extra waarborgen zou ECB-president Trichet waarschijnlijk nooit akkoord zijn gegaan. Iedere bijdrage van banken die leidt tot een tijdelijk faillissement van Griekenland is onacceptabel, was Trichets mantra. Tegelijkertijd riep hij regeringsleiders onafgebroken op verantwoordelijkheid te nemen: zij veroorzaakten de crisis door begrotingstekorten te laten oplopen, zij moeten het nu oplossen.

Wat gebeurt er nu verder?

Kan het noodfonds EFSF de nieuwe bevoegdheden toepassen als Griekenland tijdelijk failliet verklaard wordt? Zodra de banken de oude obligaties hebben omgeruild voor nieuwe kan de status van failliet weer worden opgeheven. Regeringsleiders hebben het EFSF meer bevoegdheden gegeven. Het is de eerste keer in 60 jaar dat een EU-land ten onder gaat. Niemand weet wat er dan op de markten gebeurt en of het pakket maatregelen voldoende is.