Het akkoord Doel 1 Geef Griekenland lucht

Wat is er besloten?

Griekenland krijgt 109 miljard euro noodsteun. Om de nieuwe schuldenlast die Griekenland daarmee op zich neemt dragelijk te maken, mag het land er langer over doen de leningen terug te betalen. Tot nu toe moesten probleemlanden leningen van steunfonds EFSF binnen 7,5 jaar aflossen. Griekenland mag er minimaal 15 en maximaal 30 jaar over doen. Ook wordt Griekenland een lagere rente berekend. Op de oude noodlening van het IMF en de Europese Unie betaalde het land ruim 5 procent rente. Op de nieuwe lening is dat circa 3,5 procent.

Waar zat de pijn?

Analisten en economen roepen al ruim een jaar dat Griekenland meer geld nodig heeft. Dit lag gevoelig bij het IMF, want een nieuwe steunronde zou betekenen dat het eerste hervormingsprogramma niet goed in elkaar stak. Het lag gevoelig in Europa, want regeringsleiders moesten hun parlementen toestemming vragen om Griekenland nog eens miljarden te verstrekken terwijl zelfs het IMF en de Europese Commissie oordeelden dat de Grieken niet genoeg haast maakten met bezuinigen en hervormen. Geen cent meer naar de Grieken, was het sentiment.

Wat betekent dit besluit?

Het is aan Griekenland om te bewijzen dat het orde op zaken kan stellen. De regeringsleiders van de eurozone willen Griekenland helpen een duurzame economie op te tuigen via een programma dat lijkt op Marshall-hulp. Als de Grieken niet voortvarend kunnen bezuinigen, hervormen en privatiseren, zullen Europese regeringsleiders zich al snel verzetten tegen het uitkeren van de al toegezegde steun. En dan is een nieuwe crisis snel geboren.

Wat gebeurt er nu verder?

De onrustige tijden zijn in Griekenland nog niet voorbij. Er moet massaal bezuinigd en hervormd worden. Ook wordt een waslijst aan staatsbedrijven de komende jaren geprivatiseerd. Dat is een ingewikkeld en gevoelig proces. De druk op Griekse politici zal enorm blijven. Uiteindelijk zijn er twee mogelijkheden: Griekenland slaagt er in door de zure appel heen te bijten. Of niet.