Maasstad: besmet ziekenhuis

Wie wil er nog in het Maasstad Ziekenhuis worden opgenomen? Die vraag mag de ziekenhuisdirectie onder ogen zien, nu de Inspectie voor de Gezondheidszorg het Rotterdamse ziekenhuis per direct onder verscherpt toezicht heeft geplaatst voor een periode van twee maanden.

De inspectie vindt een opnamestop niet nodig, omdat er „geen bewezen nieuwe besmettingsgevallen” met de Klebsiella pneumoniae-bacterie zijn. Het is dus nu maar te hopen dat er evenmin onbewezen nieuwe besmettingsgevallen tussen de lakens schuilen, want de afgelopen maanden zijn 25 patiënten overleden die met deze ‘ziekenhuisbacterie’ waren besmet. Ook al staat niet vast dat de bacterie steeds de doodsoorzaak is geweest sinds zij werd aangetroffen.

Rationeel zal de inspectie wellicht gelijk hebben met haar besluit om het ziekenhuis (nog) niet te vergrendelen. Maar dat doet er niets aan af dat Maasstad grote imagoschade heeft opgelopen, die het ziekenhuisbestuur zichzelf moet aanrekenen. De inspectie kwam tot haar besluit om verscherpt toezicht in te stellen nadat ze gisteren onaangekondigd in het ziekenhuis op bezoek kwam. Zij constateerde dat het ziekenhuis nog te weinig werk had gemaakt van „verbeteracties” die het bij eerder, wél aangekondigde visites had beloofd. Waarmee de extra waarde van onaangekondigde inspecties weer eens bewezen is.

De inspectie doet in het verslag van haar bezoeken aan het Maasstad Ziekenhuis enkele pijnlijke constateringen. De arts-microbioloog en de ziekenhuishygiënist die verantwoordelijk zijn voor het preventiebeleid op het gebied van infecties, „werken onvoldoende samen” en geven „op dit moment soms tegenstrijdige adviezen” af. De arts-microbioloog is bovendien „niet stelselmatig” betrokken bij de behandeling van besmette patiënten. Het bestuur, de directie dus, krijgt het verwijt „onvoldoende snel” te handelen. Maasstad moet nu een „externe supervisor met mandaat” aanstellen die ervoor zorgt dat de aanbevelingen van de inspectie worden gerealiseerd. Dat mag het ziekenhuisbestuur, onder leiding van directeur Paul Smits, rustig als een motie van wantrouwen beschouwen.

Deze affaire kan voor andere ziekenhuizen aanleiding zijn hun protocollen nog eens na te lopen voor het geval dergelijke bacteriën in hun operatiekamers, ic-afdelingen of waar dan ook opduiken. Gelet op het gegeven dat resistente bacteriën ook in West-Europa steeds meer doordringen en de medische wetenschap daarop nog geen afdoende antwoord heeft, kan de nadruk niet genoeg op preventie worden gelegd. Het moet de ziekenhuizen veel waard zijn om te voorkomen dat zich beschamende situaties voordoen als nu in het Maasstad Ziekenhuis.