Een nacht in het museum

Madelief uit Gouda (11) bekeek een Rembrandt met een zaklantaarn. Ze dwaalde ’s nachts door het museum.

k heb een prijsvraag gewonnen door op te schrijven welk kunstwerk uit het museum Boijmans Van Beuningen ik het allerleukst vond en waarom. Dat was voor mij het kunstwerk Het is me wat!, een zwevende steen boven een sokkel, van Wim T. Schippers. Ik mocht als prijs kiezen: een nachtje in het museum slapen, of een muurschildering van een kunstenaar. Natuurlijk was het moeilijk om te kiezen want het is allebei ontzettend leuk. Maar uiteindelijk besloot ik om te kiezen voor het nachtje in het museum. Dat maak je namelijk nooit meer mee! Zo ging ik dus op 14 juli met mijn hele gezin (broer Krijn, zusje Linde, vader en moeder) naar museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam om daar te overnachten.

We werden om zeven uur ’s avonds verwacht, en door het slechte weer kwamen we helemaal verregend binnen. We mochten slapen in de lijstenzaal (een zaal waar allemaal lege lijsten hingen). Daar stonden al vijf bedden klaar. We hadden zelfs een butler! Het was dus heel chic. Net alsof je in een hotel was!

Daarna werden we door het museum rondgeleid en dat was heel interessant. Ik had het museum al wel eens gezien toen ik aan die prijsvraag meedeed, maar lang niet alles. Er waren veel grappige dingen zoals schoenzolen waar je je voeten met plakband aan moest plakken. Er waren ook heel mooie oude schilderijen. Na de rondleiding mochten we zelf kiezen wat we gingen doen. We hadden allemaal een zaklamp gekregen en hadden natuurlijk het idee om zelf door het museum te gaan wandelen. We gingen dus door het museum lopen, maar het was nog best licht. Maar toch al spannend! We gingen schilderijen natekenen en gewoon kijken. Daarna gingen we weer naar onze kamer om even uit te rusten.

Uiteindelijk tegen twaalf uur toen mijn zusje en ik al in pyjama waren, besloten we om nog eens door het museum te lopen zodat we om twaalf uur tussen de schilderijen zouden staan. Dus ging ik in mijn pyjama en op mijn sokken door het museum lopen. Het was heel raar, zo stil en donker en dan ook nog eens in je pyjama! Gelukkig hadden we onze zaklampen bij ons.

Uiteindelijk stonden we om twaalf uur voor een schilderij van Rembrandt! Dat was heel bijzonder! Maar of de schilderijen tot leven kwamen hou ik nog even geheim.....

Madelief van den Nieuwenhof