België is één, le 21 juillet

Nationaal Defilé 2011Canvas, 15.10 uur (herh. 0.27 uur)

Als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel, is een van die mooie uitdrukkingen die de Belgen wel eens gebruiken om te zeggen dat de Belgische hoofdstad eigenlijk un petit Paris is. Dat blijkt elk jaar opnieuw op 14 en 21 juli.

Op quatorze juillet marcheren de Franse troepen over de Champs-Elysées. De Parijse lucht is dan zwanger van bombastische marsmuziek en heerlijk Frans chauvinisme. Elke Fransman heeft in de klas geleerd dat op 14 juli 1789 de Bastille werd bestormd, waarmee de basis werd gelegd voor het moderne Frankrijk.

In België niet zo. Zelfs Guy Verhofstadt, die acht jaar premier was van het land, moest het antwoord schuldig blijven op de vraag wat België juist herdenkt op zijn nationale feestdag (de eedaflegging van Leopold I in 1831). En toen Yves Leterme in 2007 werd gevraagd het Belgische volkslied te zingen, hief hij vol enthousiasme de Marseillaise aan, het Franse volkslied.

Dat alles kan de pret op 21 juli niet drukken. Want elk jaar rolt ook het Belgische leger zijn spierballen en marcheren de troepen voor ‘het défilé’ door de straten van Brussel. Minder bombastisch dan de Fransen, maar een stuk praktischer ingesteld. Want een paar jaar geleden mochten, uit vrees voor het plaveisel, de tanks dan wel niet door de stad denderen, waarop de krijgsmacht dan maar vol trots de mobiele wasmachines van Defensie toonde. En de muziekkapel speelde, mijnheer Leterme, de Brabançonne.

Peter Vandermeersch