In dit tempo zijn in 2048 onze zeeën leeggevist

Spanje, Barbate, 8-5-2010 Een vissersboot lost haar zojuist gevangen blauwvin tonijn in de haven van Barbate. De vis wordt gewogen en een Japanse handelaar, met hoed en rode overall, keurt de vis, die direct in de visverwerkingsfabiek wordt getakeld waar hij gezaagd en in stukken gesneden wordt, klaar om naar Japan vervoerd te worden en als sushi te eindigen. Deze tonijnen wegen gemiddeld 200 kilo. Het is een nieuwe en moderne faciliteit, en de vissersboot is van dezelfde firma, Frialba. Spaanse vissers vissen tonijn op de traditionele manier van de Almadraba. Tonijnvisserij met de Madrague, een groot net met verschillende kamers, wordt gebruikt om tonijn te vangen op hun weg van de Atlantische Oceaan in de warmere Middellandse Zee. Zodra de school vissen is waargenomen, trekken de vissers de netten omhoog rond de zogenaamde kamer van de dood. Spanish fishing Tuna the traditional way of the Almadraba, and then Japanese buyers buy and prepare the tuna for the Japanese market. Tuna fishing with the madrague, a vast net with various chambers, used to catch tunas on their way from the Atlantic Ocean into the warmer Mediterranean. Once the shoal of fish has been sighted, fishermen pull up the nets around the so-called chamber of death. Foto: Flip Franssen

De Europese wateren raken akelig leeg. Nu al is 75 procent van de visstand in de Europese wateren bedreigd. Om in de toekomst ook nog vis te kunnen eten en verkopen kondigde de EU vorige week plannen aan om het gemeenschappelijke visbeleid voor de komende tien jaar te herzien. Toch merken wij niet zoveel van die overbevissing. Waarom niet? En zullen de hervormingen helpen?