Voorstel voor een memo aan premier Cameron

Memo aan: minister-presidentVan: politiek-secretaris

Dit is niet ons finest hour. Of moet ik zeggen: 336 uur. Want al twee weken lang volgen we, in plaats van te leiden. Dat moet veranderen. Want anders worden we vereenzelvigd met deze crisis. Dus moeten we back to basics.

Allereerst: neem de leiding. Dat is altijd uw sterkste kant geweest. U oogt en handelt als een leider. Al toen u in de oppositie zat, kon het publiek duidelijk zien dat u zelfbewust het nationale en internationale toneel kon betreden. Daarom kon u ook de coalitie vormen die het land nodig had. Daarom hebt u ook belangrijke beleidswijzigingen weten door te voeren zonder schade op te lopen. We moeten benadrukken dat dát de keuze zal uitmaken tussen u en [Labour-leider] Ed Miliband bij de volgende verkiezingen – hij straalt niet uit dat hij op zijn gemak op de stoep van 10 Downing Street zou staan, om maar te zwijgen over de volgende bijeenkomst van de G20.

Helaas neemt Miliband de laatste twee weken het initiatief. Van de roep om het hoofd van Rebekah Brooks tot het uitstel van het parlementaire zomerreces – hij kwam ermee. Natuurlijk trapt hij alleen maar wijdopen deuren in, maar in de ogen van het publiek heeft hij het voortouw. Dat moet afgelopen zijn.

Ten tweede: herdefinieer het probleem. Zoek iemand om de schuld te geven vóór Ed M het doet. Er is geen eer meer te behalen aan die lui van News International, dus pak Scotland Yard. Waarom? Het vertrek van [politiecommissarissen] Stephenson en Yates is nog niet door Labour opgeëist. Laten we een Labour-Hogerhuislid zoeken met een juridische achtergrond die een diepgaand onderzoek gaat leiden naar de banden tussen Scotland Yard en journalisten.

Ten derde: maak schoon schip. Het is een cliché dat je maar één kans krijgt om een eerste indruk te maken. Maar misschien krijgt u wel een tweede kans om uw afscheid uit te stellen. Tijd om Andy Coulson [oud-News of the World-hoofdredacteur en -spindoctor van Cameron] te laten vallen. Compleet. De enige manier om radicaal te breken is door uit te leggen dat hij tegen u gelogen heeft. (Hij heeft toch gelogen, niet?) Vertel wat u hem vroeg en wat hij antwoordde. Publiceer het hele dossier van zijn benoeming op Downing Street. Vertel wie hem heeft aanbevolen. En breng dat allemaal in één keer naar buiten. Anders blijft het u achtervolgen.

Ik weet dat hij u trouw was – en is. Dat zijn we allemaal, daar worden we voor betaald, maar we zijn het ook. Als u hem laat vallen, weet Andy dat het gewoon zakelijk is, niet persoonlijk. We zijn allemaal insiders; wij weten wat omerta echt betekent.

Ten vierde: stap over op een ander onderwerp. Europa moet de kern van onze politiek zijn. Daar zit u op één lijn met het publiek – u vindt ook dat de eurozone haar eigen problemen maar moet oplossen. Daar kan Ed Miliband niet mee aankomen – in zijn hart is hij een eurofiel en hij zal persoonlijk nooit iets doen ten nadele van zijn medesocialist de Griekse premier George Papandreou. U moet Miliband hard op zijn zwakke plek raken. En u moet snel handelen, want bij de slimste types van Labour begint dit onderwerp ook te spelen. Een Labourpartij met een geloofwaardige euroscepcis, dat zou onze ergste nachtmerrie zijn. Speel Miliband de zwartepiet toe en zorg dat hij hem niet meer kwijtraakt.

Dit vergt dringend aandacht. De notitie over het herschikken van ministers stuur ik tegen middernacht.

John McTernan is commentator en internationaal politiek strateeg.Hij was politiek secretaris van Tony Blair en adviseur voor zorg, welzijn, defensie en Schotland.

© John McTernan/Telegraph.co.uk