Sigaretten, whisky en torpedo-bh's op rommelige redactie

De BBC begint vanavond met de dramaserie The Hour, over een actualiteitenrubriek in 1956. Heel anders dan Mad Men, zeggen de makers, maar vergelijken is onvermijdelijk.

Alle mannen dragen een donker pak met overhemd en das, soms zelfs met een dasspeld en een pochet in het jasje. Alle vrouwen dragen kokerrokken en kegelvormige torpedo-bh’s.

Wat dat betreft doet The Hour, de zesdelige dramaserie die vanaf vanavond te zien is op BBC2, sterk denken aan de magnifieke Amerikaanse serie Mad Men, over de verwikkelingen bij een New Yorks reclamebureau begin jaren zestig. En blijkens de voorpubliciteit laat de BBC zich die vergelijking zonder veel protesten aanleunen, al wordt er af en toe ook wel enigszins tegengesputterd. Want er zijn ook veel verschillen.

The Hour speelt zich af in Londen, 1956 – niet veel eerder dan Mad Men, maar wel in een volstrekt andere context. Niet in een reclamebureau, maar in de BBC-burelen waar destijds ook in werkelijkheid werd gewerkt aan een gloednieuw tv-genre: een wekelijkse actualiteitenrubriek met eigen nieuwsgaring, als aanvulling op het gezagsgetrouwe tv-nieuws in de dagelijkse journaals.

En daardoor dringt de al of niet politieke buitenwereld zich hier heel wat prominenter op dan in de Amerikaanse serie. De internationale spanningen rond het Suezkanaal, dat door de Egyptische president Nasser werd genationaliseerd en daarom afgesloten voor Engelse en Franse schepen, vormen het eerste onderwerp waarmee de makers van de nieuwe rubriek kunnen aantonen dat ze jong, ambitieus en niet bang zijn voor de Britse autoriteiten.

Ze zijn ze de voorboden van een nieuwe tijd, waarin de meeste media zich eindelijk wisten los te schudden uit het traditionele soort vraaggesprekken waarin ministers met „excellentie” werden aangesproken. En waarin de laatste vraag aan zo’n gewichtige ambtsdrager soms luidde: „Is er nog iets anders dat u hierover zou willen zeggen?”

Wat aankleding en authenticiteit betreft zijn er meer overeenkomsten tussen The Hour en Mad Men. In beide series wordt volop gerookt en in de kantoorkoelkast ontbreekt de whiskyfles niet. Ook gaat de Britse serie prat op de historische attributen, van de Adler-schrijfmachine en het antieke telexapparaat tot en met de HB-potloden die de BBC aan al zijn personeel verstrekte. Hooguit stralen de Amerikanen meer glamour uit – niet zo gek misschien, gezien het reële contrast tussen de opgepoetste buitenkant van een reclamebureau en het rommelige redactiekantoor van een groepje journalisten.

Typerend: in The Hour wemelt het van de volle asbakken, terwijl die in Mad Men zelden te zien zijn.

Het leven in Londen was bovendien heel wat schraler dan in New York. Engeland had zich in 1956 nog maar nauwelijks ontworsteld aan de naoorlogse levensmiddelenschaarste. Een van de acteurs las in de nagebouwde BBC-kantine met verbazing een authentieke menukaart van 55 jaar geleden. Veel meer dan spam – het ingeblikte varkensvlees dat in Nederland smac heet – stond daar niet op. De lunches in Mad Men zien er heel wat appetijtelijker uit.

Onvergelijkbaar zijn voorts de budgetten. Eén aflevering van Mad Men kost circa 1,5 miljoen euro. En er worden dertien afleveringen per seizoen gemaakt. Het vijfde seizoen is nu in productie. „Daar kan de Britse televisie nooit tegenop”, schreef de Daily Telegraph dezer dagen. De BBC maakt niet bekend hoe veel The Hour per uur kost, maar het is in elk geval veel minder.

De hoofdrollen worden gespeeld door Romola Garai en Ben Whishaw als de jonge – en danig van zichzelf vervulde – verslaggevers en Dominic West als de stoere, gladgeschoren presentator. West is bij tv-kijkers vooral bekend uit The Wire, maar speelt deze zomer (en dus ook vanavond) de komische hoofdrol in Simon Gray’s toneelstuk Butley, in het Duchess-theater in Londen.

De Britse staatsomroep lanceert de serie met veel bombarie. De trailer wordt al een paar weken zo vaak uitgezonden dat geen enkele Brit die kan hebben gemist. Maar de eerste recensie is niet uitgesproken positief. Nota bene in de Radio Times, het programmablad van de BBC, schrijft criticus Alison Graham dat de serie, mede doordat er een moordaanslag in de plot is verwerkt, „een beetje een rommeltje” is en nogal traag op gang komt. Voorzichtig concludeert ze: „Er zit wel iets in, hoewel ik nog niet helemaal zeker weet wat dat is.”

The HourBBC 2, 22.00 – 23.00 uur