Progressieve pionier informatieve televisie

Necrologie

Met tv-programma’s als De bezetting en Spiegel der kunsten was Milo Anstadt een progressieve pionier in informatieve televisie.

De eerste serieuze kunstrubriek op de Nederlandse televisie heette Spiegel der kunsten – en Milo Anstadt was de maker. Toen hij daarvoor in 1960 de TV-Prijs van het Prins Bernhard Fonds kreeg, de voorloper van de Nipkowschijf, prees het juryrapport hem als een televisiemaker met „een ernstige, constructief speurende geest” die werd voortgedreven door „het gestadig zoeken naar nieuwe vormen en methoden”. Grote woorden, maar ze waren wel op hun plaats.

Milo Anstadt, pionier van de informatieve televisie, is zaterdag overleden. Hij was 91 jaar.

In 1960 regisseerde hij ook De bezetting, de invloedrijke serie van historicus Loe de Jong die het zwijgen over de Tweede Wereldoorlog doorbrak. Anstadt regisseerde uiterst sober en daardoor des te indringender.

Met zijn Pools-joodse ouders kwam de in Lwów geboren Anstadt op zijn tiende naar Amsterdam. Tijdens de bezetting, als onderduiker, raakte hij bevriend met socialistische verzetsstrijders als Liesbeth en Joop den Uyl. Na de bevrijding ging hij samen met Den Uyl bij het weekblad Vrij Nederland werken.

In 1955 werd hij tv-regisseur bij de VARA, waar hij tientallen documentaires maakte, onder meer over Oost-Europa en over culturele onderwerpen.

Na zijn pensioen publiceerde Anstadt, die zichzelf „progressief, links, socialist en humanist” noemde, tot op hoge leeftijd boeken en opinie-artikelen (onder meer in deze krant), waarin hij vaak de kritische houding jegens de Israëlische politiek onderschreef van de groep Een Ander Joods Geluid.