Mag ik een bootje onbekende Nederlander

‘Toen was het nog een leuke tijd, maar nou toch niet meer!’ klinkt in één van de tv-portretten over de zondag overleden Johnny Kraaijkamp de luide stem van een Amsterdammer. Hem is slechts gevraagd of hij nog weet dat Kraaijkamp boven een bepaalde viswinkel woonde. Onbewust toont de man hiermee een ander aspect van deze tijd aan: dat Nederlanders op televisie ongevraagd hun mening ventileren, of dat wat ze denken dat voor een mening doorgaat.

Voor Storm op komst waren cabaretier Peter Heerschop en Stacey Rookhuizen, ex-platenbazin en tv-presentatrice, samen op een bootje op de Waddenzee gezet. De zee viel droog en zo deed de conversatie. Rookhuizen, die gedurende het hele programma middels een knap staaltje gezichtsspierbeheersing het chagrijnigste smoelwerk tevoorschijn toverde dat ik in lange tijd heb gezien, kon alleen maar puberale tegenvragen pruttelen: „Hoezo?” „Waarom wil je dat weten?” En Heerschop, die vooral in zijn pogingen om Rookhuizen aan het praten te krijgen, steeds meer op acteur John Leddy in z’n Zeg ‘ns Aaa-periode begon te lijken, had Rookhuizen al lang en breed over de knie moeten leggen voor een goed pak rammel, uitroepend „Waarom doe je dan mee aan dit format, domme doos!”, maar ging derhalve maar ongevraagd over zichzelf praten.

Nog een symptoom van deze tijd: publieke figuren die hun bekendheid gaan verwarren met het kenmerk ‘per definitie boeiend’. Och, wat was het oneindig veel boeiender geweest om alleen al de twee gezinscoaches (Volslagen Onbekende Nederlanders) uit het programma Machteloos, later op de avond op Nederland 2, een eb en een vloed lang aan het woord te horen over hun ervaringen met gezinnen van de oudersmet een sociale en/of mentale achterstand.

En dan nog iets. Mag rapper Ali B een eigen talkshow? In de herhaling van Ali B op Volle Toeren wisselde hij liedjes uit met zangeres Lenny Kuhr. Hij werd bijgestaan door rapper Keizer („Ik dacht dat ‘troubadour’ iets met ‘troebel’ te maken had”). Bij de versie van Lenny’s lied, over moeders van jongens in de gevangenis, schoten zowel Ali als Keizer vol. Maar vlak voordat ze hun versie van de troubadour aan Lenny Kuhr lieten horen, zei Ali tegen de camera: „Als Lenny dit niet mooi vindt, heeft ze gewoon geen goeie smaak”. Fijne humor!

Tot slot: een andere wereld die voor mij zeer onbekend is, en ook goed om meer over te weten, is die van de kinderen in Brief van mijn kind, een prachtig gedraaide documentaire serie van de IKON.

Gisteren danste een Filippijnse jongen zijn eigengemaakte choreografie op een slaapliedje dat zijn moeder vroeger voor hem zong. Nu zat die moeder wegens haar activistische daden in de gevangenis. Gratis kijktip voor Stacey Rookhuizen.

Cabaretier Sanne Wallis de Vries vervangt tv-recensent Hans Beerekamp tijdens diens vakantie.