Iedereen in de buurt is van slag over de slechte ontvangst

Een echtpaar in een seniorenwoning in Smilde kon het niet geloven: de radio doet het niet.

19-07-2011. Smilde. Nederland. Willem en Alie Bosma ontvangen nog steeds geen Nederlandse zenders uit hun radio. Photo : Karel Zwaneveld Karel Zwaneveld Photography

Elke ochtend om half acht gaat bij Willem en Alie Bosma uit Smilde de wekkerradio. Ze worden wakker met het nieuws. „Al ruim een halve eeuw”, vertelt de 74-jarige Alie. Maar sinds de nabijgelegen zendmast vrijdag is ingestort, spuugt de radio rare klanken uit. „Rrrrrrrr”, volgens Alie.

Eerst dacht ze dat het apparaat kapot was. Maar toen de radio’s in de keuken en de woonkamer hetzelfde geluid maakten, besefte ze dat het te maken had met de omgevallen zendmast. „Het baken van Smilde”, noemt gepensioneerd buschauffeur Willem (75) de stalen toren.

Voor mensen als Alie en Willem Bosma waren het verwarrende dagen: zij beschouwen de radio als een huisvriend. In ’t Beurtschip, waar zij een zelfstandige seniorenwoning hebben, heeft iedereen het over de slechte ontvangst. „Bewoners kunnen vaak geen krant betalen”, zegt ouderenadviseur Hennie Wietzes. „Het zijn mensen met een laag inkomen. De radio is een belangrijke bron van informatie.”

Afgelopen zondag misten Alie en Willem Bosma Polling’s Passie, een muziekprogramma van Jans Polling bij Radio Drenthe. Revue, kleinkunst, dansorkesten, chansons, schlagers. De buurvrouw luistert elke zondag naar Veur de Preek. Toen er afgelopen weekend geen jubelend loflied door de muur klonk, dacht Alie meteen: wat zal zij het missen.

Willem en Alie Bosma hoorden op verjaardagsvisite dat de zendmast het had begeven. Ze konden het niet geloven, toen iemand een sms’je met het bericht voorlas. Willem: „Die avond zijn we er langs gefietst. We wilden het met onze eigen ogen zien.” Alie: „Als je al je hele leven in Smilde woont weet je niet anders of die toren staat er. Van welke kant je ook komt. Het was onze trots.”

Nu luisteren ze radio via de televisie. Willem heeft een hekel aan „dat flikkerende beeld”, daarom zit hij er met zijn rug naartoe. Alie puzzelt. „Dat is het prettige van radio. Je kunt je eigen gang gaan. Radio legt je geen verplichtingen op.”

Snip en Snap, Rijk de Gooyer, Willem Duys... Alie en Willem Bosma worden wat nostalgisch als ze het over hun lange relatie met de radio hebben. Willem herinnert zich de KRO-show De boertjes van buut’n, uit de jaren vijftig en zestig nog goed. Alie begint te zingen:

„Ik liep laatst op het stille strand van Zandvoort aan de Zee.Daar zag ik toen een grote kist die in de branding lee...”

Willem: „Och, wat was dat mooi. Orkest zonder naam, is het niet?”

„Rrrrrrrrrr” klonk het vanochtend weer uit de wekkerradio. In de verte was nog net te horen dat op de ring bij Amsterdam een file stond. Willem draaide snel de knop om.

Danielle Pinedo