Helden en verliezers in het honkbal

Twee verhalen uit de Amerikaanse honkbalzomer: een blunderaar en een held.

Yankees-fan vangt een homerun en geeft de bal terug; en een fout van een aanklager in een dopingzaak.

Een zomers honkbaldrama in Amerika behoort tot de tradities die van deze sport het nationale tijdverdrijf maken. Vorige week, keurig op tijd, dienden zich twee verhalen aan die de seizoensverwachtingen ruimschoots overstegen. Ze leverden een authentieke en onwaarschijnlijke held op, altijd een plus in een land dat moeilijk zonder kan. Plus een blunderaar in overheidsdienst, wat het vooroordeel van de gemiddelde Amerikaan jegens bureaucraten op een prettige manier bevestigde.

Om met de laatste te beginnen: donderdag schortte een rechter in Washington de rechtszaak op tegen de voormalige toppitcher Roger Clemens, nadat de openbare aanklager op de tweede dag van de rechtszitting bewijsmateriaal had aangevoerd dat een week eerder als ontoelaatbaar uit de rechtszaal was verbannen. Clemens stond terecht voor het plegen van meineed over zijn vermeende dopegebruik voor een commissie van het Congres in 2008. De openbare aanklager, Steven Durham, was van plan 45 getuigen op te roepen om te bewijzen dat Clemens destijds loog toen hij ontkende zich met anabole steroïden en groeihormonen te hebben geïnjecteerd. Maar zo ver kwam het niet.

De aanklager begon de rechtszaak, die naar verwachting de hele zomer zou duren, met de vertoning van een video waarop de echtgenote van een voormalig teamgenoot van Clemens verklaarde dat Clemens groeihormonen had gebruikt. En dat terwijl de rechter deze getuigenis eerder als ‘gerucht’ uit de rechtszaal had verbannen; ze had het van haar echtgenoot gehoord, niet van Clemens zelf. De rechter, Reggie Walton, zei dat een eerstejaars student rechten zou hebben begrepen dat met het vertonen van de video het recht van Clemens op een eerlijk proces was verkeken.

Maar er is nog een reden waarom het een pijnlijke kwestie is voor de aanklager. Volgens de advocaat van Clemens heeft de overheid de afgelopen drie jaar het verleden van zijn client door 103 federale agenten en 5 juristen laten omspitten. Het is onduidelijk of die aantallen kloppen, maar zeker is dat de voorbereiding op de rechtszaak miljoenen dollars heeft gekost. Dat werd ook voor de blunder van afgelopen donderdag door menigeen al gezien als een roekeloze verspilling van belastinggeld. Vrijwel niemand gelooft in de onschuld van Clemens, maar er werden vraagtekens gezet bij het nut van een kostenverslindend proces om te bewijzen dat een gevallen sportster loog over zijn drugsgebruik.

Rechter Walton beslist op 2 september of de rechtszaak tegen Clemens een doorstart maakt of voorgoed wordt afgeblazen. Het ziet er goed uit voor de werper, die als hij schuldig was bevonden aan meineed een maximale gevangenisstraf van dertig jaar had kunnen krijgen. De meeste deskundigen zijn van mening dat een nieuwe rechtszaak onwaarschijnlijk is. Ze denken ook dat de reputatie van de man met de bijnaam The Rocket daarmee niet is gered; wraking van het proces is nog geen vrijspraak.

Ruim een week geleden was de 23-jarige Christian Lopez een anonieme fan van de New York Yankees. Maar sinds hij de drieduizendste honkslag, een homerun, van Yankees-ster Derek Jeter ving en deze aan hem teruggaf, is hij een held. (Toeschouwers die een homerunbal vangen mogen deze houden.) Lopez, een verkoper van mobiele telefoons met een fikse studieschuld, had volgens voorzichtige schattingen zeker 100.000 dollar kunnen krijgen voor de bal als hij die op eBay had gezet of op een veiling had verkocht. Maar nee, volgens Lopez had Jeter er recht op: „Ik ga hem die bal niet onthouden. Geld is natuurlijk cool, maar ik ben nog maar 23 en heb nog genoeg tijd om dat te verdienen. Hij heeft de prestatie geleverd.”

Sinds die hartverwarmende woorden is Lopez uitgegroeid tot een nationaal fenomeen. Eindelijk een fan die zich niet liet leiden door materialisme of hebzucht, maar die de ongeschreven honkbalwetten van een voorbij gewaand tijdperk respecteerde. En blies hij met zijn impliciet uitgesproken verwachting dat het met dat geld verdienen wel goed komt niet ook het nationale credo nieuw leven in? Hier was iemand die niet bij de pakken neerzit, een man die ondanks zijn torenhoge belastingschuld vertrouwen blijft houden in de toekomst.

Lopez wilde vorige week maandag weer gewoon aan de slag als verkoper, maar de media en de honkbalindustrie hadden een ander scenario in gedachten. Voor hij de winkel waar hij werkt kon inlopen had hij al negen interviews gegeven. Twee eigenaren van sportproducten beloofden zijn studieschuld deels af te lossen met een bedrag van 25.000 dollar per persoon. Een van de eigenaren gaf Lopez een levenslange korting in zijn winkel en overhandigde hem een Yankees World Series-ring ter waarde van naar schatting 40.000 dollar.

De Yankees zelf waren al net zo genereus. Lopez kreeg vier kaartjes voor elke thuiswedstrijd van de rest van het seizoen, inclusief de play-offs als het team daaraan meedoet. Hij kreeg drie gesigneerde honkballen en honkbalknuppels en twee gesigneerde honkbalshirts van Jeter en ging met hem op de foto.

Even leek de feestvreugde te worden bedorven toen kranten berichtten dat hij waarschijnlijk belasting moet betalen over de seizoenkaarten en de honkbalproducten. Zijn antwoord overtuigde zelfs de meest cynische honkbalfan van zijn nobele inborst: „Ik laat deze ervaring niet bederven door belastingen.” Daar kon zelfs de advocaat van Clemens niet tegenop.