Jong talent bij Fashion Week Lab

Voor een beetje experiment in het nogal commerciële programma van de Amsterdamse modeweek, moet je bij bij Fashion Week Lab zijn. Dit initiatief biedt pas afgestudeerde ontwerpers de kans om hun collectie te laten zien aan een het modepubliek, maar dan niet in de grote, dure zaal. In het kleinere Machinegebouw op het Westergasterrein presenteerden

ÉtrangerÉtranger

Winde RienstraWinde Rienstra

Voor een beetje experiment in het nogal commerciële programma van de Amsterdamse modeweek, moet je bij bij Fashion Week Lab zijn. Dit initiatief biedt pas afgestudeerde ontwerpers de kans om hun collectie te laten zien aan een het modepubliek, maar dan niet in de grote, dure zaal. In het kleinere Machinegebouw op het Westergasterrein presenteerden afgelopen donderdag acht jonge ontwerpers in groepjes van twee, hun maximaal tien outfits tellende collecties.

De meest experimentele collectie kwam van Winde Rienstra, die in januari nog in de finale van de The Green Fashion Competition stond. De vergelijking met Iris van Herpen is snel gemaakt: ze ontwierp lastig draagbare kleren, die met veel technisch vernuft en úren handwerk in elkaar zijn gezet. Simpele witte kledingstukken (tricot jurkjes, badpakken en hemdjes) versierde ze met houten constructies waartussen ze honderden draadjes spande. Haar ontwerpen bleken stuk voor stuk knap gemaakt, maar het ontbrak nog aan de verfijning en de modieusheid die Van Herpens ontwerpen vaak wel hebben.

Pauline van DongenPauline van Dongen

Ook Pauline van Dongen staat bekend om materiaalexperiment. In haar nieuwe collectie gebruikte ze weefsels gemaakt van houtvezel, die ze golvend om simpele, vaak in glansstoffen uitgevoerde jurkjes drapeerde, wat een enigszins futuristisch beeld opleverde. Een pluspunt: Van Dongen was één van de weinigen wiens modellen niet op goedkope pumps rondliepen, in samenwerking met schoenenontwerpster Anna Korshun ontwikkelde ze namelijk bij haar collectie passende schoenen.

Het duo Gomes Esser (Denise Esser en Aleyda Gomes) deed voor de tweede keer mee aan Fashion Week Lab en presenteerde een theatrale collectie waarin een nogal grote hoeveelheid ideeën verwerkt was. Ze ontwierpen een collectie voor dames én heren, met -hou je vast- veel bont, leer, glansstofjes, ingewikkelde metalen constructies die dienden als hoofddeksel, sieraad of afwerking, en zelfs heuse zonnepanelen. Dat laatste zal wel iets te maken hebben met hun deelname aan The Green Fashion Competition afgelopen januari.

Z E MZ E M

Tegenover bovenstaand experiment stonden de juist serieuze ontwerpen van ZEM en Roya Hesam die voor de tweede keer een catwalk deelden tijdens Fashion LAB. Twee smaakvolle collecties, maar voor pas afgestudeerde ontwerpers wel wat braaf.

Samira Algoe, de ontwerpster achter ZEM, maakt naar eigen zeggen “mode voor de kwetsbare man”. Voor deze collectie bestudeerde ze klassieke badkleding voor heren en dat leverde een hoop korte broekjes op, die ze combineerde met overhemden met kleine kraagjes en colberts. Ook was er een ouderwets, zachtgeel mannenbadpak te zien, evenals een badlaken en een strandtas. De vele witte stoffen werden aangevuld met pastelkleuren, en dat leverde inderdaad fragiel ogende jongens op.

Roya Hesam ontwierp een vrouwelijke collectie met vloeiende silhouetten: wijde pantalons, soepelvallende jumpsuits en semi-transparante tops, met hier en daar wat subtiele plooien. Dit alles uitgevoerd in poederkleurige (crêpe)zijdes. Draagbaar en mooi afgewerkt, maar erg vernieuwend werd het niet.

Roya HesamRoya Hesam

David Lynch’ film Twin Peaks: Fire Walk With Me diende als inspiratiebron voor de nieuwe zomercollectie van Étranger. Ontwerper Lifu Hsiao ontwierp met veel oog voor detail tien minimalistische jurken, die hij soms combineerde met een iets wijdere jurk in een transparante stof en een contrasterend kleur. Het werd een erg verfijnde collectie met een fantastisch kleurenpalet.

Tot slot tonymarcussacharias, die flink aan de haal ging met het thema deconstructivisme. Zijn schoudernaden leken te zijn opengebarsten, de lockranden zaten aan de buitenkant en er waren veel onafgewerkte rafelranden te zien. Zijn modellen droegen jurken met draperietjes, leren kapjes op hun hoofd en grove, zelfgemaakte plateauzolen.

Sacharias deelde de zaal met Piotrek Panszczyk, aan wie Milou van Rossum een  blog zal wijden.

 

Fotografie: Peter Stigter. Klik op de foto’s voor een grotere versie.