Erecode

Terwijl premier Rutte ons glunderend inlicht over de fantastische ontvangst van onze militairen in Kunduz en over het fantastische begin van deze vreedzame trainingsmissie die, zoals hij ons ter geruststelling op het hart drukt, nooit zal ontaarden in een vechtmissie, komt er vanuit een onverwachte hoek de kritiek op de eerdere Nederlandse militaire missie in Uruzgan dat die te vreedzaam is geweest en meer een vechtmissie had moeten zijn. De voorzitter van de Vereniging van Infanterie Officieren Otto van Wiggen zegt in zijn lijfblad Infanterie dat we daar kansen hebben laten liggen doordat we te veel bezig waren met onze Dutch Approach van wederopbouw in plaats van ons te concentreren op de meedogenloze vernietiging van de Talibaan. „We hebben vaak niet meer dan stevig van ons afgebeten”, zegt hij. „Vechten wil zeggen dat je een beslissing probeert te forceren.”

„De Weg van de samoerai is de Weg van de dood.” Dat is de opbeurende openingszin van de Hagakure, de gezaghebbende erecode van de samoerai. De Vereniging van Infanterie Officieren werkt nu aan een soortgelijke erecode voor Nederlandse militairen om te voorkomen dat ze het in de toekomst ooit nog eens in hun hoofd zullen halen om schooltjes te verven in plaats van dood en verderf te zaaien. In de conceptversie van dit ‘Credo voor de Krijger’ staat: „Ik ben bereid om te vechten en heb de absolute wil om het gevecht te winnen.” Er staat ook dat ik als Nederlandse soldaat de vijand „onverschrokken” tegemoet treed, „gereed om hem te verslaan, zelfs ten koste van mijzelf.”

Spelregels worden pas opgeschreven wanneer ze niet meer vanzelf spreken. Ook de Hagakure werd pas op schrift gesteld toen de glorietijd van de samoerai voorbij was. Het strijdlustige ‘Credo voor de Krijger’ komt op een moment dat het Nederlandse leger zo goed als wegbezuinigd is. Er is weinig meer van over dan een handjevol politietrainers, drie wederopbouwers, een fanfare op de fiets en één nutteloos testtoestel van de JFS.

Als alternatief voor het ‘Credo van de Krijger’ wil ik de wijsheid in herinnering roepen van mister Miyagi in Karate Kid I: „The best defence is not to be there.”

Ilja Leonard Pfeijffer