‘Slechts’ acht Europese banken zakken voor stresstest

Vijf Spaanse banken zijn gezakt voor de stresstest van de Europese Bankautoriteit. Foto AFP / Pierre-Philippe Marcou

Bij de stresstest naar de Europese banken zijn acht van de 91 banken gezakt. De test beoordeelde hoe de banken een nieuwe recessie zouden doorstaan. Alle Nederlandse banken zijn geslaagd.

Het aantal van acht is slechts één meer dan vorig jaar, toen zeven banken de test niet haalden. Onder de banken die zakten zijn vijf Spaanse, twee Griekse en een Oostenrijkse. Volgens de Europese Bankautoriteit, toezichthouder van de Europese Unie voor de bankensector, heeft een aantal van 16 banken de test ternauwernood gehaald. Ook in die groep bevinden zich geen Nederlandse namen.

Bij een stresstest wordt gekeken in hoeverre banken bestand zijn tegen snel verslechterende economische omstandigheden tijdens crisissituaties. Wat als de economie in de eurozone dit jaar een half procent krimpt? Of als de huizenprijzen fiks dalen? En ook de aandelenmarkten nog een klap krijgen? Blijven de banken dan overeind? Belangrijk bij de stresstest is de vraag of de banken voldoende financiële buffers hebben om dit soort negatieve ontwikkelingen op te vangen.

Het grote verschil met de test van vorig jaar was dat er strenger werd gekeken naar staatsobligaties, zegt economieredacteur van NRC Melle Garschagen:

“Dat is nu natuurlijk het hete hangijzer. Het aantal van acht gezakte banken is iets lager dan verwacht - er werd rekening gehouden met tien tot vijftien gezakten. De Nederlandse banken reageerden solide, maar daar werden vooraf ook geen problemen bij voorzien.”

Wat moeten de banken die slecht presteerden, nu doen?

“De acht banken die gezakt zijn en de zestien die in de gevarenzone zitten, moeten nu zorgen dat ze snel extra geld ophalen om vertrouwen te kweken. Dat zullen ze eerst ‘privaat’ proberen, op de kapitaalmarkt dus, en anders bij de Europese Centrale Bank aankloppen.”

Toch heeft de test ook een zwakte:

“Wat gemeten wordt, zijn de bezittingen die Europese banken direct hebben in andere banken. Maar ze kijken niet naar waar die banken op hun beurt bezittingen hebben lopen. Zo wordt niet in kaart gebracht wat er gebeurt als ze indirect geraakt worden, zoals bij de Lehman-crisis het geval was.”