Ook jij kunt koken, samen met Jamie

Wat voegen dure kooktijdschriften toe aan de gratis bladen van de grote supermarktketens? Toch wel iets. Zoals sfeer. En kleine barstjes in de façade van Boer Zoekt Vrouw.

Het is weer de maand van de stijgers en dalers in tijdschriftenland, nu instituut HOI de oplagecijfers over het eerste kwartaal van 2011 heeft uitgebracht. De traditionele mannenbladen leden een dramatisch verlies, yoga- en golftijdschriften waren winnaars. Uiterst stabiel bleven kooktijdschriften, die in alle gevallen de oplage zeer licht zagen stijgen.

En dat is eigenlijk best verrassend, gezien de grote concurrentie die in iedere supermarkt op de loer ligt. Want waarom zou je 4,99 euro neertellen voor een blad met recepten en foto’s van goedgeklede, gezellig dinerende families, terwijl de supermarkten die informatie gratis aanbieden? In de Allerhande van deze maand (verspreide oplage: 2,1 miljoen!) word je verleid zelf fruitijsjes te maken. Van het in ketens als Vomar en Plus verkrijgbare Boodschappen zijn er maandelijks ook bijna 2 miljoen in omloop. Er staan tips in voor zonnige zomerwraps. Hebben de culibladen daar wel iets aan toe te voegen?

Toch wel, zo blijkt. Elle Eten (66.230 exemplaren) begrijpt dat het in een kookblad niet alleen gaat om lekkere recepten, maar vooral om sfeer en het verhaal achter het voedsel. Het blad is even modebewust als zusjes Elle en Elle Decoration, waardoor de aankleding soms nog belangrijker lijkt dan het eten zelf. De cocktailrecepten onder de kop Punch Drunk Love zijn ouderwets (in een Charles Dickens gaan rum, cognac vsop, citroenen en kokend water), maar de foto’s ademen de sfeer van een hysterisch housefeestje, met veel glitter, confetti en fluorkleuren.

Uiterlijk telt, in dit blad. Ook voor chef Gizzy Erskine, die met haar dikke zwarte wimpers en haar retrojurkjes de goddelijke huisvrouw Nigella Lawson naar de kroon steekt. Gizzy werd bekend door het programma Cook yourself thin, heeft zelf „elk mogelijk dieet gevolgd”, en „weet hoe het voelt”. Dus kent ze technieken om hetzelfde lekkere eten te maken maar met minder calorieën. Gizzy: „Bijvoorbeeld door uien niet aan te zweten in drie ruime scheuten olie, maar in een halve eetlepel en met een deksel op de pan. Zelfde effect, minder vet.”

In Delicious (61.163 ex) vinden we – hoe kan het ook anders – Jamie Oliver, die de lezer als gebruikelijk rechtstreeks aanspreekt. Dat levert vervelende zinnen op, want Jamiejargon dient niet te letterlijk vertaald te worden. „Ik laat je zien hoe je zeevruchtenspiedini heel eenvoudig op smaak brengt”, zegt hij bijvoorbeeld. Of: „Ik heb ook een megasimpele cocktail gemaakt die jij kunt aanpassen voor kinderen.” Het klópt wel, en toch werkt dat ge-jij en ge-jou op je zenuwen. Daarbij staat Jamie sinds kort ook elke maand met een rubriek in Allerhande.

Gelukkig zijn de recepten in Delicious wel gecompliceerder en verfijnder dan in het huisblad van Albert Heijn. En ook de gebruikte ingrediënten koop je niet op iedere straathoek. Zo legt Delicious met verse vijgen gevulde kwartels op de barbecue (klaar in tien minuten), of een enorme runderentrecote aan één stuk.

Toch mikt het blad niet op de meest ervaren koks, en legt het nog maar eens uit dat het slim is om meerdere hittezones te maken op je barbecue. (Onthouden: dat doe je door in de ene hoek een enkele laag kolen te leggen voor het garen, en in de andere een dubbele laag voor het dichtschroeien.) In een stuk over inktvis en octopus staat stap voor stap uitgelegd hoe je „de harde bek verwijdert”, het „paarsachtige vlies” afstroopt en hoe je ten slotte „de lichaamszak” in ringen snijdt. Lekker plastisch, met fijne gedetailleerde plaatjes.

Ook Foodies (18.856 exemplaren), gedrukt op mooi mat papier, doet veel aan uitleg-met-plaatjes. Zo leer je hoe je augurken inlegt of hoe je een Charlotte met frambozen maakt. „Bind eventueel een strik om de lange vingers”, sluit het blad lekker tuttig af.

Jammer dat de verhouding recept–kookverhaal in Foodies te ver naar de recepten is doorgeslagen. Daardoor is er maar één pagina ingeruimd voor het interview met boer Joris, van het eerste seizoen Boer zoekt Vrouw. Dat hij het „lekker vindt echt iets te creëren in samenwerking met de natuur”, geloof je wel. Liever lees je meer over wat hij in de laatste alinea aanstipt: dat zijn vriendin (ja, nog steeds dezelfde die hij ontmoette tijdens het programma) niet blij is met hoe hard de tuinder werkt. En dat dat best wat spanningen oplevert in huize boer Joris.

Kún je eindelijk smullen van een kleine barst in die gezellig-samen-aan-tafel-façade, is het alweer tijd voor ‘vijf snelle maaltijden’ die binnen dertig minuten op tafel staan. Daarvoor ga je wel langs de buurtsuper.

Janna Laeven