Normaal een makkie, de fairway halen. Maar nu even niet

In het zuiden van Engeland begint vandaag het Brits Open, een van de vier majors.

De wind boven de golfbaan aan zee zal dit jaar een belangrijke rol spelen.

Joost Luiten staat klaar om af te slaan op hole 13 van Royal St George’s, een par-4 van 413 meter. „Can I reach the fairway?” vraagt Luiten aan zijn Engelse caddie Martin Gray. Het is maar een meter of tweehonderd over het hoge helmgras naar het kortgeschoren gras waar Luiten zijn bal wil laten landen. Normaliter een fluitje van een cent voor de beste golfer van Nederland. Maar de wind blaast vanaf de zee zo hard in zijn gezicht dat Luiten alles moet geven om de vereiste afstand te overbruggen. „In gevecht met de wind, zet dat maar als kop boven je artikel”, zegt hij even later lachend als zijn bal keurig op de fairway stuitert.

Het Brits Open wordt sinds de eerste editie in 1860 altijd gespeeld op een linkscourse, een golfbaan die grenst aan de zee. De wind is de allesbepalende factor. „Als het zo blijft waaien als vandaag zie ik niemand onder par [het baangemiddelde] eindigen”, zegt Luiten (25), die gisterochtend een laatste oefenronde speelde voor het 140ste Brits Open. Meer dan 200.000 toeschouwers worden de komende vier dagen verwacht op de baan, even ten noorden van Dover.

Voor Luiten en Floris de Vries (21) is het Brits Open de eerste major. Luiten geniet van de sfeer, maar is niet onder de indruk van de grootsheid van The Open Championship. „Het blijft toch hetzelfde spelletje.”

De Vries, eerstejaars professional op de European Tour, kan zijn enthousiasme niet onderdrukken. „Als kind droomde ik ervan in het Brits Open te spelen en nu gaat het gebeuren. Ik vind alles hier prachtig. Al die toeschouwers tijdens de oefendagen, onvoorstelbaar mooi.”

Linksgolf, spelen in en met de wind, vraagt om specifieke kwaliteiten. „Linksgolf is heel confronterend, al je zwakke plekken worden genadeloos blootgelegd”, zegt De Vries. „Je moet optimale controle hebben over je balvlucht. Als je de bal in de wind niet 100 procent zuiver raakt kun je het vergeten.”

De speler van Golf Team Holland noemt linksgolf daarom een mooie uitdaging. „Het is iedere keer weer een zware mentale test. Je kunt een perfecte bal slaan die een ongelukkige stuit krijgt door al de bulten en kuilen en dan lig je volstrekt kansloos. Dat is frustrerend, maar het hoort er gewoon bij.”

Luiten is om die reden niet zo dol op linksgolf. „Ik vind de factor geluk te groot. Ik speel liever op bosbanen. Maar ik vind dat ik linksgolf wel onder de knie moet krijgen. Gelukkig gaat het me steeds beter af.”

In de groep voor Luiten speelt Rory McIlroy zijn laatste oefenronde, in het gezelschap van regerend Brits Open-kampioen Louis Oosthuizen en de winnaar van The Masters, Charl Schwartzel.

De 22-jarige McIlroy begint na zijn geweldige overwinning in het US Open, vorige maand, als favoriet. „De pers en de toeschouwers verwachten heel veel van mij, maar ik verwacht van mezelf nog veel meer”, zei een zelfverzekerde McIlroy dinsdag. Bij afwezigheid van de geblesseerde Tiger Woods zijn alle ogen gericht op McIlroy.

In het vorige Brits Open op Royal St George’s, in 2003, won de toen volslagen onbekende Ben Curtis als nummer 396 van de wereld en spelend in zijn eerste major. Op linkscourses zijn grote verassingen nooit uit te sluiten. Dat moeten Luiten en De Vries maar in het achterhoofd houden.

Volg Joost Luiten en Floris de Vries de komende dagen via www.opengolf.com