Muziek

Onsterfelijke liedjes

Diverse artiesten: Rave On Buddy Holly

cd pop

Buddy Holly zou dit jaar 75 geworden zijn, als hij niet in 1959 was omgekomen bij een vliegtuigongeluk. Zijn invloed als rockpionier en songschrijver is nog altijd aanzienlijk, gezien de gretigheid waarmee artiesten van nu als The Black Keys en Julian Casablancas zich verdringen om mee te mogen doen aan het tribute-album Rave On. Holly’s liedjes behouden hun herkenbare signatuur, vooral wanneer de karakteristieke galm en samenzang door jonkies als Karen Elson en Fiona Apple in ere worden gehouden. Florence & the Machine zetten Not fade away naar hun hand met een schaars georkestreerde soulversie, terwijl The Detroit Cobras het oerwoudritme van Heartbeat nog eens extra zwaar aanzetten. Het zijn de oudjes die zich de grootste vrijheid veroorloven: Lou Reed die zich toonloos een weg neuzelt door Peggy Sue en Paul McCartney die zijn ruigste Little Richard-stem opzet voor It’s so easy. McCartney mag dat, want hij is de eigenaar van Buddy Holly’s onsterfelijke liedjescatalogus.

JAN VOLLAARD

Toverende linkerhand

Alexei Volodin, piano: Miroirs

cd klassiek

Lofzang én zware kritiek is Alexei Volodin (1977) ten deel gevallen, ook in deze krant. De Russische pianist heeft ‘wisselvalligheid als handelsmerk’, luidde de conclusie na een hamerend gespeeld Pianoconcert van Tsjaikovski, volgend op een mooi debuut in de serie ‘Meesterpianisten’ in 2008. Volodin revancheert zich nu op cd met een woelige maar toch uitgebalanceerde registratie van Schumanns Kreisleriana. Hij verrast in dit geijkte repertoire onder meer met een toverende linkerhand, die weinig gehoorde lijntjes uitlicht (derde deel) of vrijpostig een eigen koers vaart ten opzichte van een strakkere rechterhand (begin achtste deel). In de broeierige Vijfde sonate van Skrjabin komt de smachtende onrust van Volodins spel het mooist tot uiting, het bijgesloten motto indachtig: ‘Ik roep jullie tot leven, O mysterieuze krachten!’

Floris Don