Makaken kunnen makaken kieken

it zijn foto’s van apen, van zwarte kuifmakaken op het Indonesische eiland Sulawesi. Deze foto’s zijn ook door apen gemaakt, niet door een mens, maar ook door een makaak. Het zijn soms zelfs zelfportretten.

Het fototoestel was wel van een mens, van de Engelse fotograaf David Slater. Die was op Sulawesi om foto’s te maken van apen en andere dieren. Hij had zijn camera op een driepoot staan. Toen hij even wegliep, begonnen de makaken met zijn apparatuur te spelen. Volgens de fotograaf drukten ze per ongeluk op het knopje om af te drukken en omdat dat een mooi geluid maakte, bleven ze foto’s nemen.

Fotograferende dieren zijn eigenlijk niet meer zo bijzonder. Twee weken geleden stal een meeuw een camera en maakte al vliegend een filmpje. Er zijn ook fotograferende duiven en katten. Er is zelfs een kat die zijn eigen fotoboek heeft uitgegeven en een eigen website heeft. De Amerikaans kat Cooper krijgt elke week een paar uur van zijn baasjes een kleine digitale camera om zijn nek gehangen. Cooper hoeft niet zelf een knopje in te drukken; de baasjes hebben de camera zo geprogrammeerd dat hij elke twee minuten een foto neemt. Kijk maar op photographercat.com.

Wat de foto’s van de kuifmakaken zo bijzonder maakt, is dat het zulke prachtige foto’s zijn, althans de foto’s die Slater heeft uitgekozen en bewerkt, want de meest foto’s die de makaken maakten waren onscherp of raar aangesneden. Maar de scherpe foto’s van de kuifmakaken zijn vast mooier dan de foto’s die David Slater zelf heeft gemaakt. Mooi betekent in dit geval vooral: een beetje onvoorspelbaar. Zo zou een mens het nooit hebben gedaan. Slater had voor een portret vast niet zo’n rare hoek gekozen en was niet zo dichtbij gegaan.

De foto van de grijnzende makaak zie je nu veel op internet. Daar wordt hij voor de grap ook gemonteerd in foto’s van beroemde mensen. Maar alleen is hij het mooist.