De Tour op televisie is onweerstaanbaar saai

Waarom is kijken naar de Tour de France op televisie toch zo verslavend? De beelden van in weilanden uitgehakte teksten en van Franse kastelen. De lange sliert renners. De haag aan supporters. Het oeverloze gepraat.

Er is de onberekenbaarheid van het wielrennen. De continue spanning dat er elk moment iets kan gebeuren. Een valpartij, een regenbui. Een renner die een verkeerde afslag neemt. Een etenszakje dat net verkeerd wordt aangepakt. Een plotseling overstekende hond. Er is het geluid, wat voor mij het geluid van de zomer is: de soms brommende, dan weer ratelende Tour-helikopter.

Maar laten we eerlijk zijn: tijdens de urenlange uitzending gebeurt er grotendeels totaal niets. Misschien is dat wel de reden waarom ik blijf kijken. Saaiheid leidt tot geweldige tv.

Bij welke sportwedstrijd kun je nog de krant lezen zonder iets te missen? Of nog even boodschappen doen, omdat de kopgroep toch pas over een uur aan de beklimming van de Galibier begint. Wie naar wielrennen kijkt, hoeft nooit vanuit de wc zijn vrienden te horen juichen.

Ooit een voetbalwedstrijd gezien, waarbij de commentator even geen zin meer heeft? NOS-commentator en ex-wielrenner Maarten Ducrot zei ooit: „Nou ik vind dit zo saai, ik ga even koffie halen hoor. Tot zo.”

Het zijn eigenlijk de commentatoren, vooral tijdens de vlakke etappes, die wielrennen tot een spektakel maken. Er is meer dan Mart Smeets. Neem de continu voelbare spanning tussen NOS-commentatoren Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra: uren en uren, wekenlang tot elkaar veroordeeld in een commentaarhok bij 40 graden. „Maarten, laat me nog even wat vertellen over dat kasteeltje dat net in beeld was”, zei Dijkstra ooit. Ducrot: „Kun je even je kop houden, we zitten hier naar een fantastische sport te kijken en jij leutert wat over een mooi klooster.”

Ducrot is net Johan Cruijff, maar dan leuker. „Zelfs als je bergaf rijdt heb je nog het gevoel dat je bergop rijdt”, is tot nu toe zijn beste quote deze Tour. En dan moeten de bergen nog beginnen.

En dit jaar is er een nieuwe held opgestaan. Wie ’s avonds kijkt naar Tour du Jour, het dagelijkse praatprogramma over de Tour van RTL, ziet een nieuw talent: oud-wielrenner Gert Jacobs. „Johnny Hoogerland heeft vandaag de ballen uit zijn broek gereden.”

Onweerstaanbaar.

Stijn Bronzwaer

Op pag. 26: een blog dat de shirts van Mart Smeets recenseert.