De schopstoel van Feyenoord

Dat trainers van voetbalclubs voortijdig opstappen of tot vertrek worden gedwongen, is zelden een oplossing voor tegenvallende resultaten. Maar het komt niettemin zo vaak voor dat niemand ervan opkijkt, onder het ook door trainers zelf gehanteerde motto: zo gaat dat nu eenmaal in de voetballerij.

Maar dat, zoals nu het geval is met Mario Been bij Feyenoord, een coach zich al genoodzaakt voelt om af te haken midden in de voorbereiding op het komende seizoen, op een competitie die pas over drieënhalve week begint, is zelden vertoond. De resultaten hebben nog niet eens kúnnen tegenvallen.

De voetbalsport lijkt soms permanent op of over de rand van overspannenheid te verkeren. Feyenoordspeler Leroy Fer werd onlangs fysiek bedreigd door een supporter van zijn eigen club, omdat hij hoopt op een transfer naar FC Twente. Daar denkt hij een betere voetballer te worden. Wat overigens wel iets zegt over de situatie bij de Rotterdamse club, die allang geen toonaangevende rol meer vervult in het Nederlandse voetbal. De financiën op orde brengen is er onvermijdelijk de eerste prioriteit; door eigen toedoen zit Feyenoord diep in de schuld.

Het is Feyenoord kennelijk niet gegeven om intern de rust te bewaren en het geduld op te brengen dat voor de herbouw van de club onontbeerlijk is. Druk van het onredelijke deel van de supporters is daar mede debet aan.

Afgelopen dinsdagavond hebben blijkbaar dertien spelers, tieners en twintigers, kunnen beschikken over het lot van Mario Been. Zij bleken bij een stemming tegen het aanblijven van hun coach, hun chef, te zijn. De man die uit hoofde van zijn functie hun rol moet bepalen: of zij worden opgesteld of in de dug-out moeten plaatsnemen, en die dus per definitie aan impopulaire beslissingen niet ontkomt.

Na die stemming waren er enkele bizarre gebeurtenissen die aantoonden dat moed geen kenmerk is van de leidinggevenden bij Feyenoord. Te beginnen bij Been zelf, die meteen geëmotioneerd het trainingskamp in Ermelo, waar de selectie verbleef, verliet. Blijkbaar was een direct gesprek tussen spelers en trainer/coach om de irritaties en bezwaren uit te praten, geen optie voor hem. Treuriger nog is het kennelijke gebrek aan gezag bij algemeen directeur Eric Gudde en vooral bij de nieuwe technisch directeur, Martin van Geel. Hij beweerde het niet eens te zijn met het ontslag van Been, maar geen keus meer te hebben. Hij legde de verantwoordelijkheid ervoor bij de spelers.

Wie zo zijn bevoegdheid uit handen geeft, heeft de schopstoel voor de volgende trainer van Feyenoord al klaargezet.