De rug van Lars Boom

Lars Boom kwam gisteren 2,2 kilometer tekort om te logenstraffen wat hier volgt: ontsnappingen in overwegend vlakke etappes als die van gisteren in de Tour de France zijn zinloos. De ploegen van de sprinters zorgen er vrijwel altijd voor dat de voor hen uit rijdende renners (net) op tijd worden ingehaald – en dan wint meestal Mark Cavendish, de man van Man.

Zinloos is zo’n monsterontsnapping, die in deze elfde etappe ruim 150 kilometer duurde dan vaak wel, doelloos niet. De renners zijn langdurig op vele tv-schermen als fietsende uithangborden te zien en marketingmensen geloven dat zulke ‘gratis’ reclame lonend is.

Zou het? De Nederlander Niki Terpstra was deze Tour eenmaal betrokken bij een kansloze ontsnapping en eenmaal bij een ontsnapping waarin hijzelf kansloos was. En was dus enige tijd in zijn blauwe tenue op de televisie te zien. Zou er iemand toen hebben gedacht: kom, laat ik nu toch eens een laminaatvloer van Quick-Step kopen?

Enig idee wat Cofidis is, namens welke ploeg Tristan Valentin gisteren van de kopgroep deel uitmaakte? Cofidis is een Franse kredietbank. Nou én? Heeft iemand een lang weekend Astana geboekt, uit medelijden met Aleksandr Vinokoerov die zondag een been en zijn bekken heeft gebroken door een val in een afdaling? Belt u voortaan liever met Euskaltel, Movistar of toch HTC? Kookt er iemand uit pure liefde voor Ivan Basso op Liquigas?

Die reclamejongens en -meisjes tellen de minuten op tijdens welke hun fietsende zuilen in beeld zijn en, voor zover ze in Nederland opereren, rekenen uit hoeveel geld deze zendtijd had gekost als de STER een nota had mogen sturen. Dat bedrag sparen ze dus mooi uit, sterker nog: televisiemaatschappijen moeten ervoor dokken om de Tour de France en dus die reclame te mogen uitzenden. Zo snijdt het mes tweemaal aan dezelfde kant.

Blijft toch de vraag of iemand beseft dat achter de raadselachtige formule AG2R een verzekeringsmaatschappij schuilgaat.

Goede reclame is informatie en dus was de ontsnapping van Lars Boom gisteren wel kans- maar niet doelloos. Het was vast een vergissing dat hij gisteren links het rugnummer 43 droeg en rechts 42, het nummer dat Carlos Barredo toebehoort.

Of was het een geniale truc? De achterkant van Lars Boom was gisteren toch al vaak in beeld en trok zo nog eens extra de aandacht. En dus ook de boodschap, inclusief een vraagteken, die Rabobank op de rug van Boom had geschreven, waarmee zij starters op de koopwoningmarkt, voor zover die de Nederlandse taal machtig zijn, kennelijk op een idee wilde brengen.

En nu snel naar de ijzerwinkel om een Katoesja te kopen. Wel even die handtekening van Alexandre Kolobnev wegkrassen, want die wordt sinds kort van doping verdacht. Maar verder staat het enig, zo’n Russische raket in de achtertuin.