Persstemmen over de eurocrisis

The Financial Times

„Italie is niet slechts slachtoffer van de om zich heen slaande paniek van de markt. Het was erg onverantwoordelijk om twijfel te laten ontstaan over bezuinigingen. Italie heeft weliswaar zijn tekorten gedurende de crisis laag gehouden, maar heeft tegelijkertijd onder het bewind van Berlusconi de overschotten die in 2000 nog 5,5 procent van het BBP besloegen, laten eroderen.

„Voor Griekenland bevelen wij een Brady-plan aan, waarbij investeerders Griekse obligaties kunnen inruilen voor nieuwe. Deze zullen dan het betalingenschema verlichten en tegelijkertijd verzekerd worden door een onderpand van de Eurozone.

„Banken en verscheidene regeringen voelen steeds meer voor dit soort oplossingen. Nog steeds is er weerstand, vooral in Berlijn. Dat moeten we overwinnen.”

Corriere della Sera

„Als resultaat zagen we een regering die niet in staat was om het agressieve wantrouwen en de destabiliserende wervelwinden van de markten te lezen; en een politieke klasse die door afwezigheid van strategie werd gedwongen om het initiatief aan anderen over te laten. De zet van Merkel heeft zich geopenbaard als een soort politiek dictaat van de kant van het belangrijkste land van de euro; een herinnering aan een „buitenlandse keten” die Italië verplicht om serieus te worden en het in zekere zin in staat stelt om zichzelf te redden.

„Merkels initiatief heeft tenminste gediend om een einde te maken aan de idiote polemieken tussen centrum-rechts en de minister van Financiën, Giulio Tremonti. Nu overheerst evenwel het beeld van een meerderheid die op het meest delicate moment stil schijnt te zijn, bijna gedwee. Het heeft de onmacht gemarkeerd van de partij van Berlusconi, die lang een te rooskleurig beeld van de situatie heeft geschetst; en van een Lega die een einde maakte aan drie jaren van gematigdheid en van een oppositie die tenminste tot gisteren niet in staat was om de problemen te analyseren die losstaan van Berlusconi.

„Toch bevestigen de aanvallen van deze dagen de onmogelijkheid om verdeeld en zonder kompas rond te drijven; dat geldt des te meer voor een regering die numeriek een meerderheid bezit, maar politiek kwetsbaar is. De ergste fout die centrum-rechts zou maken zou zijn dat het de bereidwilligheid van de oppositie incasseert en dan op de oude weg voortgaat. De manoeuvre waarmee Europa en zijn vijanden ons hebben ingesnoerd, vergt een bundeling van krachten voor langere tijd; het is een waterscheiding en geen tijdelijke episode.”