Het licht in Kaapstad

Het licht in Kaapstad lijkt niet op dat van Johannesburg.

Johannesburg in de zomer, dat is een strakblauwe lucht. Die lig val soos ’n emmer water oor die vloer, dicht Breyten Breytenbach.

Afrika, de hoogvlakte, midden op de dag – niet Breytenbachs favoriete licht, as die son so kreun. Zijn liefste licht is de dageraad, die eerste dagluimer, als de hane ’n wagwoord aan die son moet gee.

Kaapstad is ander licht. In de zomer en de winter van het zuidelijk halfrond. Om te beginnen is er altijd die berg, met die wolk die eroverheen stroomt, en de altijd wisselende schaduwen eronder. De zon die opgaat boven de ene oceaan en ondergaat in de andere. Kaapstad is zeelicht. Water in de lucht. Licht dat soms ook overal vandaan lijkt te komen, alsof je in een ei zit. En het Kaapse winterlicht kan ook op het Nederlandse lijken. Grauw en koud in de regen. En onsigbaar die berg in die mis – soos ’n klont van verdriet, dicht Antjie Krog. Zij woont er. Die winterson kloek broeis en draai.

Deze week was de lucht er strakblauw. Wat het licht er doet, op de markt, op het strand, probeert de Kaapse fotograaf Lizane Louw te vangen.

Tekst: Hans Steketee

Foto’s: Lizane Louw