Geen koffie meer in Morgenstond

De bezuinigingen zijn overal voelbaar. Wat zijn daar de concrete gevolgen van? In Den Haag gaan de buurthuizen dicht.

Het is een feestje, maar veel te vieren valt er niet. Op een donderdag in juni zijn de vrijwilligers voor de laatste keer bijeen in het Haagse Wijkcentrum Morgenstond, stadsdeel Zuidwest. Na de zomer zal het buurthuis de deuren niet meer openen.

Vanwege de gemeentelijke bezuinigingen – 152 miljoen euro in vier jaar – hebben het stadsbestuur en de gemeenteraad besloten 22 van de 60 buurthuizen in Den Haag te sluiten. Wijkcentrum Morgenstond is daar een van. Sommige buurtbewoners raken daarmee hun „tweede huis” kwijt, vertelt vrijwilliger Anneke du Chatinier (64) op de afscheidsborrel. „Mensen hebben zitten huilen toen ze hoorden dat ze hier geen koffie meer konden krijgen. De meesten zijn alleenstaand en ze zijn bang dat ze hun weinige sociale contacten kwijtraken.”

Volgens wethouder Karsten Klein (welzijn, CDA) is dat nu juist niet de bedoeling. Ja, het klopt dat het college met ruim 10 miljoen euro extra stevig kort op welzijn, maar het stadsbestuur wil juist bezuinigen op „stenen in plaats van mensen”. Klein zegt dat zo’n 40 procent van de welzijnssubsidies naar gebouwen gaat. „Buurthuizen, maar ook sportaccommodaties en verzorgings- en verpleeghuizen, worden lang niet allemaal voldoende benut. Door buurtcentra te sluiten kunnen de panden die wél blijven, efficiënter worden gebruikt. Voordeel is dat buurtbewoners straks meer in contact komen met andere mensen, als ze bijvoorbeeld in het verpleeghuis gaan buurten.”

De gemeente heeft in overleg met de welzijnsinstellingen bepaald welke buurthuizen dicht moeten. De wethouder zegt dat het vangnet voor zwakkeren in de samenleving in stand blijft, maar aan het subsidiëren van vrijetijdsbesteding doet de gemeente niet meer. „Niet alles moet door de overheid worden georganiseerd.”

Anneke du Chatinier ziet vooral de ingrijpende gevolgen voor de harde kern van de bezoekers van Morgenstond, van wie sommigen slecht ter been zijn. Ze kunnen straks terecht op vier andere locaties. Du Chatinier: „Nu wordt alles verspreid, de samenhang valt weg.” Ze vraagt zich af waarom mensen aan de onderkant van de samenleving worden aangepakt. „Terwijl al die organisaties veel te veel management hebben.”