Doe alsof je journalist bent

Het News of the World afluisterschandaal wordt almaar groter, nu blijkt dat ook de voicemail van de voormalige premier van Groot-Brittannië, Gordon Brown, en de telefoon van een Britse politiechef zijn afgeluisterd – het wachten is op onthullingen over de giechelige, namiddernachtelijke telefoontjes die de Queen ’s nachts in bed pleegt naar haar hofdame.

Niet alleen werd de voicemail van Brown afgetapt, de journalisten hadden ook toegang tot zijn bankgegevens en de medische dossiers van hem en zijn familie. Dit hadden ze verkregen door ‘blagging’: je voordoen als iemand anders, om zo vertrouwelijke informatie los te krijgen.

Ik had nog nooit van het woord ‘blagging’ gehoord. Waar ik eerst nog dacht dat het slechts een obscure journalistenterm betrof (zoals ‘dan zakt de krant’ of ‘broodletter’ of ‘minivoicerecordertje’), bleek het om een veel groter fenomeen te gaan: blagging is voor sommige mensen een manier van leven.

De definitie is ruwweg: al pratend iets (voor elkaar) krijgen waar je eigenlijk geen recht op hebt. Het gebruikte verhaal kan sluw zijn, gelikt, brutaal, zelfverzekerd, glashard gelogen, flirterig, gebruik makend van methodes als: ‘kijk daar! Een alpaca! Met een bolhoedje op!’ of doorspekt met beloftes over zelfgemaakte wortelcupcakes in de nabije toekomst – alles is geoorloofd.

Het woord zelf lijkt een samenvoeging te zijn van opscheppen, ‘bragging’, en het universele ‘blablabla’, wat natuurlijk een belangrijk ingrediënt vormt. Toch wordt er ook veel verwezen naar het Franse ‘blaquer’, wat zoiets betekent als een plagerig grapje maken.

Mensen die graag blaggen werken natuurlijk niet allemaal bij een Britse tabloid, en zijn dus meestal niet uit op informatie rond de Guatemalaanse teenschimmelbehandeling van Judi Dench. Zij willen gratis CD’s van een rekje afpraten. Een chique club in, zonder te betalen. Een première bijwonen. Naast een beroemdheid staan die ze dan bijna echt even aankijkt.

Op internet worden enthousiast tips uitgewisseld over de beste blagmethodes. Zoals ondersteboven leren lezen, zodat je bij een ontvangst snel de gastenlijst kan bekijken. Of bij de ingang van een club achteloos zeggen dat je onderdeel bent van een beroemde dance-act, die toch niemand van gezicht kent.

Hoewel het sommigen echt om de uitdaging en de spanning gaat, lijkt de gemiddelde blagger toch ook wat onsympathiek en krenterig: tips als ‘klagen om meer gratis eten te krijgen’ en ‘astma voorwenden om een goedkopere taxi te krijgen’ komen ook veelvuldig voorbij.

De meest genoemde tip is echter: doe alsof je journalist bent. Hang een fototoestel om, hou een notitieblokje in je hand, en op die manier kom je elk feest en elk festival binnen, terwijl je ook nog wordt overladen met gratis spullen.

Een blagger die zich als journalist voordoet, resulteert dus in een avondje gesmokkeld vermaak. Voor een journalist die blagt, lijken de mogelijkheden griezelig eindeloos.

Renske de Greef