De helaasheid der vrienden

Dagen zonder lief (Felix van Groeningen, 2007)Canvas, 2045-22.30 uur

Toen hij Dagen zonder lief maakte gold Felix van Groeningen (1978) nog als een belofte van de Belgische film. Die belofte heeft hij inmiddels waar gemaakt met zijn verfilming van De helaasheid der dingen, naar de bestseller van Dimitri Verhulst. De sfeer en de stilistische durf van die film kwamen niet uit de lucht vallen, zo blijkt uit Dagen zonder lief ; een portret van een groep twintigers in een Vlaamse provinciestad.

Als de vriendengroep van weleer tijdens een lange, lege zomer bij toeval nog eens samenkomt, komen ze erachter dat hun jeugd ongemerkt voorbij is gegaan, en dat de tijd van oeverloos dromen voorbij is. Dat gegeven is verre van origineel, maar dat geeft niet, zolang de uitwerking maar overtuigt. De sfeervolle jazz van componist Jef Neve draagt veel bij aan de triestige, landerige sfeer.

Deze twintigers klampen zich vast aan vriendschappen, die eigenlijk niet meer bestaan, en daarom juist extra intens moeten worden uitgeleefd: ze moeten vooral zichzelf overtuigen dat hun gevoelens nog steeds echt zijn. Dus dansen ze samen, laten boeren in elkaars gezicht en blèren mee met oude popliedjes.

Een voor een zijn de vijf vrienden aan het koophuis en de baby’s geraakt, alleen de jongen die een café heeft, leeft nog net zo vrij als vroeger. Maar dat heeft ook weer iets triests. Aanpassen en veranderen, of juist niet aanpassen en veranderen; eigenlijk is het van een even grote helaasheid.

Peter de Bruijn