Alle clichés over mei 1968 opgelepeld

Il grande sogno. Regie: Michele Placido. Met: Riccardo Scamarcio, Jasmine Trinca, Luca Argentero.In: 9 bioscopen **

Voormalig acteur Michele Placido – sinds 2002 vooral regisseur – vertelt met ll grande sogno een semi-autobiografisch verhaal. Ook hij was in 1968 een politieagent die heimelijk sympathiseerde met de studentenrevolte en liever een acteursopleiding volgde, net als de hoofdpersoon van de film, Nicola. Die moet infiltreren in de door studenten bezette universiteit, waar hij verliefd wordt op Laura, een keurig opgevoed meisje dat meer en meer politiek bewust wordt en zich laat meeslepen door de leider van de studentenbeweging, die vast niet toevallig Libero (vrijheid) heet.

Il grande sogno is een wat brave, traditionele vertelling die clichés over de studentenrevolte van 1968 niet schuwt. De te melodramatische film voegt niet zo heel veel toe aan veel betere films over 1968, zoals Bernardo Bertolucci’s The Dreamers (2003) en Philippe Garrels schitterende Les amants réguliers (2005). Dat deze twee films zich in Parijs afspelen maakt niet zo heel veel uit, het patroon is overal vrijwel hetzelfde: niet alleen in Parijs liep de onvrede over de oorlog in Vietnam en de streng hiërarchisch georganiseerde universiteit steeds meer uit de hand – in Nederland was er de Maagdenhuisbezetting en in Rome werd de universiteit ook bezet. Il grande sogno suggereert dat hier de kiem ligt van de latere terreurbeweging Rode Brigades die Italië in de jaren zeventig teisterde.