Vlieland is meer iets voor jou

Geachte staatssecretaris Zijlstra, beste Halbe,

Mijn vrouw en ik zijn in Toscane, in een stil dal met druivenranken en olijfbomen. De gsm heeft geen bereik. De telefoonverbinding loopt hier via een draadje aan houten palen. Internet ontvangen ze hier nog niet.

Een steile klim brengt ons naar de verbindingsweg met San Casciano in Val di Pesa. In dit dorp zitten een bakker, drie barretjes, enkele trattoria’s en een pizzarestaurant – in het bezit van de kerk. Obers hebben sono volontario op hun T-shirt staan. De pastoor gebruikt de winst van het restaurant voor de exploitatie van een bioscoop. Overheidssteun non è necessario. Het zal je aanspreken.

Op zaterdag bezoeken we een concert met regionale koren. Het zijn amateurs, maar Italianen, dus het klinkt geweldig – bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao. De toegangsprijs is 0 euro, inclusief btw. De burgemeester spreekt aan het begin – 35 minuten te laat – warme woorden over cultuur en over de subsidie van de plaatselijke bank aan het festival: 500 euro. Geef hun een hartelijk applaus.

Florence ligt op twaalf kilometer afstand. Binnen een half uur zitten we in de opera in het Teatro Comunale, à 120 euro per persoon, in een oude kerk met een barokconcert (45 euro per persoon) en in het Stazione Leopolda, een verbouwd spoorwegstation, bij moderne dans (20 euro per persoon). Een dansgezelschap uit Nederland krijgt 150 Italianen op de stoelen.

(Ik laat het optreden van een spiernaakt Frans gezelschap achterwege. Dit is, ondanks subsidie van de Franse ambassade in Rome, geen succes. Het publiek verlaat joelend de zaal. Een jong stel steelt de lange leren laarzen van de danseres, ter compensatie.)

Ik denk dat dit allemaal niets voor jou is. Vlieland lijkt me beter. Daar zal je weinig culturo’s treffen, maar wel naturo’s. Met hen heb je als staatssecretaris geen conflict.

Je hebt je vakantie vast nodig. Zware tijden heb je achter de rug. Je kreeg harde kritiek van columnisten, van actiegroepen en van politieke tegenstanders. Soms stootten ze onder de gordel.

Je knippert niet met je ogen. Je luistert. Je beweegt geen millimeter. Tijdens een toespraak schreeuwt iemand naar je. Je vraagt hooguit of dit geschreeuw wat netter kan.

Je hebt het wel even gehad met de cultuur. Ga dus niet naar Florence, maar naar Vlieland, met uitsluitend het fluiten van de wind (gratis), het getrommel van de regen op de tent (gratis) en de moderne dans van zich achter handdoeken omkledende badgasten (gratis).

Joop Daalmeijer

Directeur van de NPS.