Verdorie, nu valt toch het p-woord

Beste Henk,

Minister zijn is soms best een zwaar beroep. Even uitpuffen in Zwitserland mag dus best. Daar zijn vakanties voor.

Over vakantie gesproken... Ik kan me voorstellen dat je bij tijd en wijlen terugverlangt naar die heerlijke tranquillo dagen op de Antillen, waar je bewindvoerder was totdat je werd ‘geroepen’ tot het ministersambt in het koude, regenachtige Nederland. Hier krijg je ervan langs, vanwege je harde bezuinigingen op de sociale werkplaatsen, de Wajong en de bijstand.

Ik herinner me nog dat je mij bij onze eerste ontmoeting een zonnebril cadeau hebt gedaan. Je hoopte dat ik daarmee een rooskleuriger kijk zou krijgen op het kabinetsbeleid.

Ik moet je teleurstellen. Als het om deze mensen gaat, is dit mij nog niet gelukt. Ik hoop dat je na de vakantie met zonniger ideeën op de proppen komt. Wat je tot nu toe te bieden had, kan echt niet in ons beschaafde landje.

Zoals gezegd is zo’n ministerschap best zwaar, maar wat is zwaar? Bouwvakkers, metaalbewerkers, onderwijzers, verpleegkundigen en politieagenten kunnen hierover meepraten. Zij hebben lang niet zo’n mooi salaris als jij en ook niet zo’n riante pensioenregeling.

Verdorie, zo valt in deze welgemeende vakantiegroet toch nog het p-woord. Ik had me nog zo voorgenomen om het gedurende de vakantieperiode even niet hierover te hebben. Het zit kennelijk erg diep.

Nu ik toch hierover begonnen ben, wil ik je het volgende mee geven: zorg nou dat er een mooie oudedagsregeling komt, waardoor de mensen over wie ik het zojuist had – die met de lage inkomens, de zware beroepen en de lange arbeidsverledens – toch de keuze hebben op hun 65ste op te houden met werken, zonder dat hun portemonnee fors wordt geplunderd. Betrek dit bij de uitwerking van het pensioenakkoord. Dat vindt ook de Tweede Kamer. Die wacht weer op je na je terugkomst.

Dus Henk, rust lekker uit. Steek daarna de handen uit de mouwen voor de mensen die je steun het hardst nodig hebben.

Groetjes,

Agnes Jongerius

Voorzitter van de FNV Vakcentrale.