Haute couture op haar best

Haute couture trekt weer aan. In Parijs zaten bij de shows veel vrouwen uit India en het Midden-Oosten.

Ze waren niet zomaar jurken aan het bespreken, de drie jonge Indiase vrouwen die dinsdagochtend de show hadden bekeken van Armani Privé. Dit waren duidelijk geen journalisten, maar vrouwen met de middelen zo’n jurk uit de haute-couturelijn van Giorgio Armani aan te schaffen. En toen ze die ochtend het Palais Chaillot in Parijs verlieten, viel uit hun gesprekken op te maken dat er al een aantal op hun shortlist stond.

Haute couture, de duurste, exclusiefste en persoonlijkste modevariant stond jarenlang bekend als een uitstervend fenomeen. De prijs van een unieke, op maat en met de hand gemaakte creatie van een Frans huis dat voldoet aan de strenge eisen van de Chambre Syndicale de la Haute Couture, is al snel tienduizenden euro’s en kan oplopen tot in de tonnen.

Er zijn elf huizen die nog echte haute couture maken, plus een aantal buitenlandse membres correspondants, zoals Valentino en Giorgio Armani. Die modehuizen hebben altijd klanten gehad, maar lang niet voldoende om de dure collecties en shows te kunnen betalen. Het totaal aantal haute-coutureklanten werd vijf jaar geleden geschat op honderd, en jarenlang was haute couture vooral een uithangbord voor het huis, een pr-vehikel dat lang niet elk merk zich kon veroorloven.

Duizenden klanten zullen er nog steeds niet zijn, maar de laatste jaren zit haute couture weer enigszins in de lift, dankzij modebewuste, rijke vrouwen uit India en het Midden-Oosten, afgelopen week nadrukkelijk aanwezig in het publiek.

Niet verwonderlijk dat de show van Armani de drie vrouwen uit India hebberig maakte. Het was haute couture op haar best: rijk, prachtig gemaakt, vrouwelijk – en draagbaar. Japan was het thema: gebloemde kimono-dessins, haarstrikken en ceintuurs geïnspireerd door de obi, de ceintuur van de kimono. Jasjes waren smal en hadden een opstaande schouder, rokken en broeken lang en sluik. Uit sommige ontwerpen kwam uit onverwachte openingen in zwarte stof gebloemde zijde tevoorschijn, wat een subtiel erotisch effect gaf.

De haute-coutureshow van Chanel was naar verluidt de duurste Chanelshow ooit. 4,5 miljoen euro zou het hebben gekost om in het Grand Palais voor de duur van een avond de Place Vendôme na te bouwen, helemaal in het zwart. Er waren etalages van winkels, een stralende sterrenhemel en in het midden het hoge standbeeld van Napoleon, maar dan met Coco Chanel erop.

Haar stijl is natuurlijk altijd het uitgangspunt voor de collecties van Chanel, maar dit keer meer dan anders. In plaats van een jongere, modernere versie van de Chanelstijl te maken, liet Karl Lagerfeld nu volwassen kleren zien, gedragen met hoedjes en handschoenen.

Op de foto’s in de persmap was te zien hoe verfijnd de kleren waren; de Chaneljasjes waren geborduurd met kleine steentjes (waardoor ze correspondeerden met de zwarte lucht met sterren in het decor), jurken met lagen chiffon en veren. Maar in de enorme zaal kwamen die details niet tot hun recht. Daar viel vooral het donkere, tikje sombere kleurgebruik op en het niet per se flatteuze silhouet. Uitstaande schootjes over strakke, splitloze rokken, die het lopen bemoeilijkten, ondanks de comfortabele laarzen met lage hakken. De lange ruim vallende jurken met rechte of vanaf de knie iets uitlopende rokken waren ongetwijfeld een verwijzing naar het begin van de twintigste eeuw, toen Chanels carrière begon.

Bij Givenchy kon je geen detail missen. Acht poppen stonden opgesteld in rijk gedecoreerde kamers in een hôtel particulier aan de echte Place Vendôme, en er liepen twee modellen rond. Alles wat de lange, witte, transparante jurken tot haute couture maakte was van dichtbij te bewonderen: de veren die eruit zagen als bont, de franjes die helemaal bezet waren met kleine kraaltjes, de 3D-borduursels van kralen, de kleine rondjes van zijde waarmee een jurk helemaal was bedekt. Stevige witte ritsen gaven een robuust en modern tegenwicht aan al die verfijning.

Zijn er klanten die daadwerkelijk zo’n jurk bestellen? „Over alles valt te praten”, zei de pr-man die een rondleiding langs de stukken gaf. „Op verzoek maken we ook kleren voor overdag.”