Vloeken en lekker zuipen

Het is zover: Hollywood gelooft dat vrouwen grappig kunnen zijn.

Dat bewijst het succes van ‘chick flick’ Bridesmaids.

Vrouwen hebben geen gevoel voor humor: het is een wijdverbreid misverstand. Nu is er een film geschreven door vrouwen – Saturday Night Life-comédiennes Kristen Wiig en Annie Mumolo – waarin de slappe lach op de loer ligt en mannen louter bijrollen spelen. Bridesmaids lijkt te bewijzen dat vrouwen het toch kunnen: grappig zijn. En records aan de kassa breken. Want het is wel Hollywood: een film is pas goed als hij financieel succes heeft.

De setting kan niet vrouwelijker zijn: twee rivales gaan de strijd aan om het leukste vrijgezellenfeest voor hun vriendin te organiseren. Ondertussen zuipen en vloeken ze als kerels. Bloggers en commentatoren rollen over elkaar heen om te betogen hoe grensverleggend Bridesmaids is.

Maar producent is Judd Apatow, dé komedieproducent van Hollywood van dit moment: hij regisseerde films als The 40 Year Old Virgin en Knocked Up. Apatow is gespecialiseerd in ‘stoners’ en ‘slackers’; mannen die weigeren volwassen te worden en zich overgeven aan ongebreideld pubergedrag – blowen, drinken, op de bank hangen. Hij bedacht de bromance, het filmgenre over mannenvriendschap. En, o ja, werd nogal eens misogynie verweten omdat de vrouwen er in zijn films bekaaid afkwamen.

Met Bridesmaids bewijst Apatow dat het andersom ook werkt. Zijn bromances eigenlijk romantische komedies in travestie, ook in Bridesmaids zijn sekserollen omgedraaid. Vrouwen hebben problemen met volwassen worden.

Beste vriendinnen Annie (Wiig) en Lilian (Maya Rudolph) zijn dertig-plus en ongetrouwd. Sterker nog: Annie is naar Amerikaans begrippen down and out. Sinds kort weer single, onderhuurster bij een vreemde Engelse broer en zus, minnares van een foute gladjakker met net zoveel bindingsangst als zijzelf en werkloos op de koop toe. Haar BFF, best friends forever, heeft net een verlovingsring aan haar vinger, en dan beginnen de problemen. Dat ze geen date heeft om mee te nemen naar de bruiloft is wel de minste. Eerst wordt ze als jeugdvriendin geacht het feest aller feesten te organiseren: de vrijgezellenparty. En dan komt Lilians nieuwe BFF om de hoek kijken: haar schoonzusje in spé dat zo veel van chique vrijgezellenfeestjes weet dat ze Annie volkomen omver banjert. Want het moet groots zijn, wat Annies financiële situatie niet toelaat. Tijdens een tripje naar Las Vegas zit het hele stel businessclass en zij met het plebs in economy.

Je kunt je afvragen of de motor van de film niet klasse is: Lilian trouwt omhoog, in een milieu waar vrouwen zich moeten schikken. Maar laten zij nou selfmade vrouwen zijn die best zonder man kunnen, zoals de jongens in de bromances geen vrouwen nodig hebben. De angel van die als feministisch ervaren boodschap wordt eruit gehaald doordat de dames zich als kerels gedragen. Bridesmaids drijft op zelfdestructieve humor die de vrouwen ongevaarlijk maakt. Ze vloeken als ketters, zuipen als tempeliers, gooien er op de koop toe nog wat poep- en piesgrappen in. Lekker herkenbaar.

Bridesmaids zit zo vol grappen, van slapstick tot verbale spitsvondigheden en bizarre situaties, dat het niemand ongevoelig kan laten. Vooral de naturalistische dialogen en terloopse timing doen het ’m.

Ondanks, of dankzij de openhartige omgang met seks en stront is de film al vijf keer uit de kosten: een hit. Maar feministisch en grensverleggend? Belangrijker is dit: dat steeds meer vrouwen in Hollywood aan de bak komen als filmmaker, niet alleen als object van verlangen. Dat ze zich daarvoor moeten gedragen als kerels, nemen we even op de koop toe. Vooral als dat in een komische setting is die ons sowieso doet nadenken wat mannelijk of vrouwelijk is.

Bridesmaids

Regie: Paul Feig. Met: Kristen Wiig, Maya Rudolph, Ellie Kemper.