Paraplu

Wat was het nieuws van vandaag? Niet dat wat er in de Tour gebeurde. In Enschede stortte het dak van het stadion van FC Twente in. Roodgeverfde platen, doorkruist door een stalen buizenconstructie, bedekten duizenden stoeltjes. Het deed denken aan een enorme kapotgewaaide paraplu. Er lagen bouwvakkers onder. Er was iemand dood.

In Frankrijk regende het. Veel meer gebeurde daar niet.

Thomas Voeckler demarreerde toen de finish in zicht kwam. Uit de speakers bij de finish klonken opgewonden woorden in zijn moedertaal. Voeckler, bij wie de inspanningen altijd zijn af te lezen aan een vertrokken gezicht, alsof hij al fietsend op een wesp kauwt. Hij haalde het niet.

Bauke Mollema demarreerde. Een Nederlander die wint op een dag als deze, we zouden het lang hebben onthouden. Weet je nog, toen met dat stadion, maar toen we diezelfde middag ook nog iets wonnen. We veerden op, maar Mollema bleek een paar honderd meter te vroeg. Sprinters duwden hun dunne bandjes net op tijd voorbij de zijne. Hij haalde het niet.

Een Noor was de snelste.

Veel meer gebeurde er niet. Niet in Frankrijk.