Overlevingsmodellen in film over taaislijmziekte

Adem

Regie: Hans Van Nuffel. Met: Stef Aerts, Rik Verheye, Wouter Hendrickx, Ina Geerts, Marie Vinck. In: 5 bioscopen. ***

De jonge hoofdrolspelers in Adem kwijnen langzaam weg: zij lijden aan de erfelijke taaislijmziekte die de longen langzaam dicht plamuurt. De Vlaamse cineast Hans Van Nuffel, zelf lijdend aan een milde vorm van de ziekte, situeert zijn film in een koel gestileerde ziekenhuiswereld waar deze ‘muco’s’ veel tijd doorbrengen.

De broers Tom en Lucas zijn ziek. Tom verzet zich tegen zijn lot en zit vol rancune tegen de ‘witte jassen’ die hem ooit halfnaakt voor een collegezaal zetten als het jochie dat ging sterven. Hij sluit vriendschap met Xavier, die haast krampachtig het uiterste uit zijn leven en longen haalt. Zijn vriendin Anneleen gaat nog verder: zij wil een kind. Ten slotte is er Milo, in quarantaine met een met name voor muco’s fatale multiresistente TB-bacterie.

Adem gaat over overlevingsmodellen. Positief denken dat aan ontkenning grenst, filosofische berusting en ten slotte Tom, die te bitter en bang is om te leven en lief te hebben. Hij doet alles fout uiteraard: geen film zonder ommekeer. Tom organiseert een medicijnenroof en laat de jeugdbende van zijn maatje Jimmy het hospitaal terroriseren.

De plot kent te veel mechanische en inplausibele wendingen: zo blijkt het wel heel simpel een ziekenhuis te beroven. Maar dat wordt goed gemaakt door enthousiast, overtuigend spel en sappige dialogen vol galgenhumor en zelfspot.

Coen van Zwol