Overleven langs de verkeerde rivier

Bijna drie weken lang zat Mary-Anne Goossens bij een riviertje in Zuid-Spanje te wachten tot ze gevonden werd. „Ze is psychisch heel sterk geweest.”

Mary-Anne Goossens „is geen avontuurlijk type”, volgens haar vriendin Hanneke Leenders. „Ze houdt van wandelen, maar is niet iemand die in haar eentje zomaar de bergen in trekt.” Toch handelde de 48-jarige vrouw als een geroutineerd avonturier toen ze bijna drie weken geleden verdwaalde in een onherbergzaam Zuid-Spaans natuurgebied. Ze bleef zitten bij een bron waar ze schaduw en mineraalrijk water tot haar beschikking had. Onder een overhangende rotswand schuilde ze overdag voor de zon. Tijdens de koude nachten bedekte ze zich met gras en takken rozemarijnstruik, waarvan ze nu en dan ook wat at.

Toen ze dinsdagnacht uiteindelijk werd aangetroffen door drie toevallig passerende wandelaars was Goossens nog bij bewustzijn en relatief gezond. Ze kon de Spaanse passanten ondanks de taalbarrière duidelijk maken dat ze verdwaald was. Na wat eten en een deken te hebben achtergelaten, gingen ze hulp halen.

Gisterochtend spoedden reddingswerkers van leger en politie zich naar de plek om Goossens op te halen. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken en de Spaanse Guardia Civil informeerden intussen haar kinderen en ex-man dat ze waarschijnlijk was gevonden. Per helikopter werd ze rond het middaguur naar een ziekenhuis bij Málaga gebracht.

„Ze heeft wel enig gewicht verloren, maar was bij haar vondst niet ernstig ondervoed of uitgedroogd”, vertelde Goossens’ zoon Fritz gisteravond vanuit het ziekenhuis. „Ze heeft al zonder problemen een warme avondmaaltijd gegeten. Wij en de artsen hier zijn allemaal verbaasd hoe ongelooflijk sterk ze is geweest.”

Zijn moeder, zegt hij, verdwaalde waarschijnlijk doordat ze tijdens haar wandeling de verkeerde rivier volgde. „In het gebied lopen twee rivieren en zij volgde de oever van de foute. Daarna werd ze overvallen door de invallende duisternis en bleef ze de volgende dag nog verder de verkeerde kant op lopen.” Ze liep daardoor steeds verder het binnenland in, de bewoonde wereld uit.

Aangekomen bij de bron van de rivier besloot ze daar te blijven. Aanvankelijk werd door lokale Spaanse media gisteren gemeld dat Goossens vastzat in een put of een poel, maar uit haar eigen relaas blijkt dat ze er zelf voor koos ruim twee weken op één plek te blijven. „Ze is psychisch heel sterk geweest en heeft er geen moment aan getwijfeld dat ze gevonden zou worden”, meent haar vriendin Hanneke Leenders.

Goossens’ avontuur begon toen ze vorige maand alleen op vakantie ging naar de Spaanse badplaats Nerja, vlakbij Málaga. In Nerja werd ze op 16 juni voor het laatst gezien en mogelijk werd ze de volgende dag ook nog in het dorpje Frigiliana gesignaleerd. Familieleden in Nederland begonnen zich in het weekeinde van 18 en 19 juni ongerust te maken, omdat ze haar mobiele telefoon niet meer beantwoordde. Op dinsdag 21 juni deden ze officieel aangifte. Ze zetten een grote speurtocht op touw in het gebied tussen Nerja en Frigiliana.

Op Goossens’ computer vonden ze onder andere een wandelroute rond Frigiliana, die ze van het internet had gehaald. Ze liepen deze ook na, maar omdat Goossens verkeerd was gelopen, kwamen ze haar in het onherbergzame gebied niet tegen. Ook zoekacties van de politie met speurhonden en helikopters leverden niets op. Juist afgelopen maandag besloot de politie de actieve speurtocht te staken omdat ze geen aanknopingspunten meer had.

De komende dagen zal Goossens nog moeten aansterken. Mogelijk dit weekeinde zal ze kunnen terugvliegen naar Nederland, zegt haar zoon. Het is nog onduidelijk of ze dan ook de pers te woord wil staan om zelf te vertellen over haar avontuur.